Гебрыдскія астравы
Гебрыдскія астравы (англ.: Hebrides [ˈhɛbrɨˌdiːz], гэл.: Innse Gall) — архіпелаг у Атлантычнам акіяне каля заходніх берагоў Шатландыі. Уваходзяць у групу Брытанскіх астравоў. Две асноўныя цэпі архіпелагу — Унутраныя і Знешнія Гебрыды, падзеляны пралівамі Літл-Мінч і Норт-Мінч, а таксама Гебрыдскім морам.
[правіць] Апісанне
Гебрыдскія астравы ўяўляюць сабой шырока раскіданую групу з каля 500 скалістых, па большай частцы высокіх астравоў, з якіх населена каля 100. Паверхня - каля 7,5 тыс. км ², з якіх каля 1,6 тыс. км ² занята азёрамі. Вялікая частка паверхні - камяністыя або забалочаныя раўніны. Маюцца нізкагор'і вышынёй да 1009 м (гара Кулін-Хілс на востраве Скай), сляды старажытнага абляднення.
Вільготны марскі клімат, сярэдняя тэмпература студзеня складае 4-6 ° С, ліпеня - 12-14 ° C. Ападкаў шмат, да 2000 мм у год. З расліннасці - луга на дзярнова-грубагумусных і дзярнова-тарфяных глебах, верашчатнік і, зрэдку гаі з нізкарослай бярозай. Жыхары ў асноўным займаюцца рыбалоўствам і жывёлагадоўляй. Наладжана вытворчасць ваўняных тканін, турызм. Найбуйнейшы горад - Сторноуэй на востраве Льюіс.
