Гісторыя Лёвенскага ўніверсітэта да падзелу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Замак Арэнберг, адзін з будынкаў Лёвенскага каталіцкага ўніверсітэта.

Гісторыя Лёвенскага ўніверсітэта да падзелу (лац.: Universitas lovaniensis) — гісторыя самага першага і найвядомага ўніверсітэта Бельгіі, якая ўключае гісторыю старога Лёвенскага ўніверсітэта і Лёвенскага каталіцкага ўніверсітэта, які ўзнік у ім пазней. Адкрыццё Лёвенскага ўніверсітэта санкцыянаваў у 1425 годзе Папа Рымскі Марцін V па хадайніцтве герцага Жана IV Брабанцкага.

З прыходам французаў у 1797 годзе Лёвенскі ўніверсітэт спасціг лёс усіх рэгіянальных універсітэтаў Францыі: ён быў скасаваны. Адроджаны мясцовым бускупствам у 1834 годзе ў г. Мехелен, у наступным годзе пераехаў у Лёвен, усталяваўшы такім чынам пераемнасць з навучальнай установай дарэвалюцыйнага часу. Мовай выкладання доўгі час была латынь, у XIX стагоддзі латынь і французская, з 1930 года — французская і нідэрландская.

Пасля 1968 года ўніверсітэт падзяліўся. З-за пратэстаў фламандцаў франкамоўны паток вымушаны быў пакінуць горад Лёвен і заняў новы студгарадок ужо на тэрыторыі Валоніі.

Агульная храналогія[правіць | правіць зыходнік]

Новыя ўніверсітэты[правіць | правіць зыходнік]

У канцы крызісу 1968 года ўніверсітэт падзяляецца на дзве асобныя галіны: