Даменіка Скарлаці

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Даменіка Скарлаці
фота
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

26 кастрычніка 1685

Месца нараджэння

Неапаль

Дата смерці

23 ліпеня 1757

Месца смерці

Мадрыд

Прафесіі

Кампазітар

Інструменты

клавесін

Commons-logo.svg Даменіка Скарлаці на Вікісховішчы

Даменіка СКАРЛАЦІ (26 кастрычніка 1685, Неапаль23 ліпеня 1757, Мадрыд) —кампазітар і віртуоз клавесіну. Сын Алесандра Скарлаці.

У раннія гады ён служыў як арганіст у каралеўскай капліцы ў Неапалі, а ў 1703 ён ужо быў гатовы пісаць оперы. Ён працягнуў сваю працу ў Рыме, а яго патронам з 1709 па 1714 была Марыя Казіміра, каралева Рэчы Паспалітай. Ён стаў дырэктарам музыкі ў партугальскім пасольстве ў 1714 і Юліанскай капліцы ў Ватыкане ў 1715. Падчас сваёй больш позняй кар'еры ён падарожнічаў у Лісабон, таксама ў Лондан і вярнуўся ў Рым. Але апошнія гады свайго жыцця ён правёў у Мадрыдзе, дзе яго колішняя студэнтка, Інфанта Марыя Барбара, зараз каралева Іспаніі, увяла яго ў сваё акружэнне, сплочвала яму свой доўг, і пакідала яго зыход у галечу па-за межамі смерці.

Яго спадчына складае прыблізна 555 санатаў (большасць сола для клавесіна) і іх арыгінальнасць, бліскучасць і шматварыянтнасць апярэджвае клавішную музыку свайго часу, а таксама ён шануецца за яго сцэнічныя творы і царкоўную музыку.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Dent, Edward J., Alessandro Scarlatti: His Life and Works, rev. ed. (1960);
  • Grout, Donald, and Godwin, Joscelyn, eds., The Operas of Alessandro Scarlatti (1975);
  • Kirkpatrick, Ralph, Domenico Scarlatti, rev. ed. (1955);
  • Sitwell, Sacheverell, A Background for Domenico Scarlatti, 1685—1757 (1935; repr. 1970)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]