Нурага

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Нурага Лоса на Сардзініі

Нура́га (Nuraghe) — тып вежы, адметны цыклапічнай муроўкай. Пашыраны на в-ве Сардзінія з сярэдзіны II тыс. да н.э. да захопу яго Рымам.

Уяўляюць сабой умацаваныя жытлы і культавыя месцы. Расшыраюцца знізу, звычайна маюць 2 паверхі. Кожны яе ярус — акруглы пакой, часам з бакавымі памяшканнямі, столь утвараецца ступеньчатым скляпеннем. Многія вежы былі абкружаны дамамі. Выкарыстоўваліся як абарончыя збудаванні, з імі таксама звязаны некропалі Сардзініі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Язэпенка І. Нурага // БЭ ў 18 т. Т. 11. Мн., 2000.
  • Lilliu G., I Nuraghi. Torri preistoriche della Sardegna. Edizioni Ilisso, Nuoro 2005. ISBN 88-89188-53-7
  • Lilliu G., La civiltà dei Sardi dal neolitico all'età dei nuraghi. Torino - Edizioni ERI - 1967.
  • AA.VV. La civiltà in Sardegna nei secoli - Torino - Edizioni ERI.
  • Casula F.C., - La storia di Sardegna - Sassari 1994.
  • Lilliu G., Sculture della Sardegna nuragica Verona 1962.
  • Pallotino M., La Sardegna nuragica edizioni Ilisso - Nuoro -ISBN 88-87825-10-6 [1]
  • Aa.Vv., Ichnussa. La Sardegna dalle origini all'età classica - Milano, 1981.
  • Lo Schiavo F., Usai L., Testimonianze cultuali di età nuragica: la grotta Pirosu in località Su Benatzu di Santadi, Aa.Vv., Carbonia e il Sulcis. Archeologia e territorio, a cura di V. Santoni, Oristano, 1995
  • Lilliu G., La Civiltà Nuragica. Sassari - Delfino editore - 1982.[2]
  • Melis, P., Civiltà Nuragica. Sassari - Delfino editore - 2003. [3]
  • Navarro i Barba Gustau La Cultura Nuràgica de Sardenya Barcelona 2010. Edicions dels A.L.I.LL ISBN 978-84-613-9278-0
  • Pittau M., La Sardegna Nuragica - Cagliari 2006

Ссылки[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Бронзавы век Еўразіі Шаблон:Мегаліты Еўропы Шаблон:Італікі