Сардзінія

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Герб Сардзініі

Сардзінія — востраў у Міжземным моры, знаходзіцца на захад ад Апенінскага паўвострава паміж Сіцыліяй і Корсіка, з'яўляецца другім па велічыні востравам Міжземнага мора. Уваходзіць у склад Італіі ў якасці аўтаномнага рэгіёна (аўтаномнай вобласці) Сардзінія (іт. Regione Autonoma della Sardegna, Сарды. Rezione Autònoma de sa Sardigna).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У канцы I тысячагоддзя да н.э. востравам валодаў Карфаген. Тут здавён часу здабывалі і апрацоўвалі металы, што прыцягвала сюды заваёўнікаў. У выніку барацьбы карфагенцаў з фінікійцамі абарыгены былі выціснуты ўглыб вострава. Прырода тут даволі жорсткая. У асноўным гэта гарыстае плато з небагатай расліннасцю з-за сухасці і гарачыні вятроў, мала рэчак, ды і тыя ўлетку бязводныя. Таму выгнаныя ўглыб вострава мясцовыя жыхары былі асуджаныя на беднасць.

У часы рымскіх заваёў (пасля Пунічных войнаў) востраў служыў месцам ссылкі няўгодных і злачынцаў. Загартаваныя суровымі ўмовамі, сардзінцы пасля распаду Рымскай імперыі здолелі стварыць ваярскія дружыны, якія нават дапамагалі Рыму змагацца супраць арабаў. Пазней Рым ажыццяўляў патранат над суверэнным востравам.

У ХI ст. пачалася экспансія генуэзцаў і пізанцаў. Апошнія моцна паўплывалі на мясцовае мастацтва. На працягу ХIV і ХV ст. за востраў змагалася каралеўства Арагон. Пад яго ўладай (пазней іспанскай) аднавіліся феадальныя адносіны, мясцовым правіцелем быў прызначаны віцэ-кароль. Іспанскае праўленне доўжылася да пачатку ХVIII ст.[1]

Зноскі

  1. Encyclopaedia Britannica. V. 19. London—Toronto, 1962. P. 992—994.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]