Пізанская рэспубліка

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Пізанская рэспубліка
Repubblica di Pisa

Flag of None.svg
1085 – 1406


Flag of Florence.svg
Flag of the Republic of Pisa.svg Shield of the Republic of Pisa.svg
Сцяг Пізы Герб Пізы
Сталіца Піза
Мова Італьянская
Рэлігія Каталіцтва
Валюта Пізанскі дэнарый
Плошча ~2300 км² (1405)
Насельніцтва ~80 тыс. чал. (1405)
Форма кіравання Рэспубліка
Сёння Сцяг Італіі Італія

Пізанская рэспубліка (італ.: Repubblica di Pisa) — сярэднявечная дзяржава з цэнтрам у горадзе Піза.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 11 ст. пізанцы паспяхова вялі барацьбу з сарацынамі, у 1016 у саюзе з Генуэзскай рэспублікай адабралі ў іх Сардзінію, у 1035 перамаглі арабаў пры Боне, у Паўночнай Афрыцы, а ў 1063 — у бітве пры Палерма. Пізанцы актыўна ўдзельнічалі ў 1-ым крыжовым паходзе на чале з архібіскупам Дагабертам, будучым іерусалімскім патрыярхам. Па шляху да Святой Зямлі яны захапілі некалькі візантыйскіх астравоў, затым удзельнічалі ва ўзяцці Іерусаліма (1099). У створаных крыжакамі дзяржавах у Сірыі ім атрымалася дамагчыся для сябе значных гандлёвых палёгак і прывілеяў. Пізанцы стварылі калоніі ў Антыёхіі, Акры, Яфе, Трыпалі і Ціры, мелі ўладанні ў Іерусаліме і Кесарыі, а таксама невялікія калоніі ў Каіры і Александрыі. Візантыйскі імператар Ісаак I Камнін (1057–1059) надаў пізанцам адмысловыя гандлёвыя правы і вызваленне ад падаткаў, наўзамен яны павінны былі ўдзельнічаць у абароне Канстанцінопаля ў выпадку небяспекі для чго. У 12 ст. насельніцтва пізанскага квартала ва ўсходняй частцы Канстанцінопаля вырасла да 1 тыс. чалавек. У той час Піза была найзначнейшым гандлёвым партнёрам і ваенным саюзнікам Візантыйскай імперыі, пераўзыходзячы ў гэтым нават Венецыянскую рэспубліку. У 1135 ваенныя атрады Пізы захапілі і разбурылі горад Амальфі, свайго галоўнага гандлёвага суперніка ў Паўднёвай Італіі. Аднак зацяжныя войны пізанцаў з генуэзцамі за палітычнае і гандлёвае панаванне сталіся не ўдалымі. Неспрыяльныя змены ў палітычнай сітуацыі ў Італіі і згуба дзяржаў крыжаносцаў на Блізкім Усходзе да кан. 13 ст. істотна паслабілі пазіцыі Пізы ў марскім гандлі, магутнасць яе стала слабець. Новая вайна з Генуяй за Сардзінію і Корсіку, распачатая ў 1282, прывяла Пізанскую рэспубліку да знішчальнай паразы. Піза згубіла ўвесь свой флот, і ў 1300 саступіла генуэзцам Корсіку, сваю частку Сардзініі, а таксама шэраг уладанняў на кантыненце. З 1398 па 1406 Піза перапрадавалася сваімі часовымі ўладальнікамі спачатку Мілану, а затым Фларэнцыі. З прычыны гэтага, Піза страціла вялікую частку сваіх грамадзян і ператварылася ў малаважнае правінцыйнае мястэчка.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]