Секст Эмпірык

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Секст Эмпірык
Σέξτος Εμπειρικός
Sextus.jpg
Аказалі ўплыў:

Пірон, Энесідэм, Агрыпа

Секст Эмпірык (Σέξτος Εμπειρικός, пачатак II стагоддзя) — старажытнагрэчаскі ўрач і філосаф, прадстаўнік класічнага антычнага скептыцызму.

Жыў у Александрыі і Афінах. Яго творы «Піронавы палажэнні» (Πυῤῥώνειοι ὑποτύπωσεις) і «Супраць вучоных» (Adversus Mathematicos) з'яўляюцца асноўнымі крыніцамі па філасофіі антычнага скептыцызму. У іх згадана шмат сведчанняў і фрагментаў з вучэнняў філосафаў, чые творы не захаваліся.

Увесь цыкл «Супраць вучоных» шматлікія дзеляць на дзве часткі, з якіх адну называюць «Супраць дагматыкі», а другую «Супраць асобных навук». Кнігі «Супраць дагматыкі», аб'ядноўваючыся з іншым цыклам «Супраць вучоных», звычайна ў навуцы называюцца такімі лічбамі: «Супраць логікі» называецца VII і VIII (так як у гэтым трактаце дзве кнігі), «Супраць фізікаў» - IX і X (па той жа прычыне) і «Супраць этыкаў» - XI (у гэтым трактаце толькі адна кніга і змяшчаецца). Што ж тычыцца кніг, накіраваных супраць асобных вучоных, то яны адпаведна абазначаюцца рымскімі лічбамі I-VI: «Супраць граматыкаў» - I, «Супраць рытораў» - II, «Супраць геаметраў» - III, «Супраць арыфметыкаў» - IV, «Супраць астролагаў» - V, «Супраць музыкантаў»- VI. Звычайна, аднак, кнігі «Супраць дагматыкаў» з прычыны іх філасофскай прынцыповасці друкуюцца раней кніг супраць асобных навук. Таму першыя і самыя прынцыповыя кнігі з усяго цыкла «Супраць вучоных» пазначаюцца лічбамі VII-XI, а кнігі супраць асобных навук пазначаюцца лічбамі I-VI.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).