Эсквілін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Эсквілін (лац.: Esquilinus) - адзін з сямі пагоркаў, на якіх паўстаў Старажытны Рым. Мае вяршыні - Цыспій (вышыня 54 м.), Опій (вышыня 53 м.) і Фагуталь.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]