Эсквілін
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Эсквілін (лац.: Esquilinus) - адзін з сямі пагоркаў, на якіх паўстаў Старажытны Рым. Мае вяршыні - Цыспій (вышыня 54 м.), Опій (вышыня 53 м.) і Фагуталь.
Спасылкі[правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эсквілін
 |
Гэта пачатак артыкула. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
