Януш Крупскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Януш Крупскі
Janusz Krupski
2008.02.22. Janusz Krupski by Kubik.JPG
Дата нараджэння: 9 мая 1951
Месца нараджэння: Люблін, Польшча
Дата смерці: 10 красавіка 2010
Месца смерці: пад Смаленскам, Расія
Грамадзянства: Польшча
Род дзейнасці: Кіраўнік Упраўлення па ветэранах і рэпрэсаваных асобах
Дзеці: Пётр, Павал, Тамаш, Лука, Ян, Марыя, Тэрэза
 
Узнагароды і прэміі:

Вялікі крыж ордэна Адраджэння Польшчы

Лагатып ВікіСховішча Януш Крупскі на Вікісховішчы

Януш Крупскі (польск.: Janusz Krupski; 9 мая 1951 году ў Любліне — пам. 10 красавіка 2010 года пад Смаленскам) — польскі гісторык, актывіст дэмакратычнай апазіцыі ў камуністычнай Польшчы (PRL), грамадзянскі служачы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • У 19701975 г. ён быў студэнтам Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта (KUL).
  • У 1976 г. далучыўся да Клуба каталіцкай інтэлігенцыі ў Варшаве.
  • У 19771988 г. рэдагаваў па-за цэнзураю незалежны часопіс «Spotkania».
  • У 1980 г. пайшоў да ўлады у Савет рэгіёну арганізацыі «Салідарнасць» у Гданьску.

За яго працы неаднаразова пераследавалі і ахвярамі афіцэры дзяржаўнай «Службы бяспекі» (PRL). За часам Польскай Народнай Рэспублікі дзейнічаў у апазіцыі[1]. Падчас ваеннага становішча ў Польшчы (1981—1983) быў інтэрнаваны[1][2]. Быў выкрадзены ў пушчу «Kampinoska» (у сельскай мясцовасці «Truskaw»), яго трымалі тры супрацоўнікі незалежнай групы «D» Дэпартаменту IV (MSW) пад камандаваннем капітана Гжэгажа Піятроўскага. Затым зрабілі яму цяжкія апёкі з'едлівай вадкасцю 21 студзеня 1983 года, у тым ліку капітанам Гжэгажам Пятроўскім (пазнейшым забойцам ксяндза Ежы Папялушкі]])[1][3]. У выніку — атрымаў апёкі першай і другой ступені.

  • У 19901992 г. ён быў дырэктарам выдання «Editions Spotkania». Ён таксама прыняў удзел у рабоце парламенцкай камісіі па расследаванні наступстваў надзвычайнага ваеннага становішча і Канстытуцыйнай камісіі падсправаздачнасці.
  • З 1993 г. меў сваё выдавецтва «Krupski i S-ka».
  • З 2000 г. па 2006 г. ён займаў пасаду намесніка прэзідэнта Інстытута нацыянальнай памяці.
  • 19 мая 2006 г. прызначаны кіраўніком Упраўлення па ветэранах і рэпрэсаваных асобах.
  • Загінуў 10 красавіка 2010 г. ў авіякатастрофе пад Смаленскам. Праз дзесяць дзён быў пахаваны ў квартале ваенных могілак «Павязкі» ў Варшаве.
  • 16 красавіка 2010 г. пасмяротна ўзнагароджаны Вялікім крыжам ордэна Адраджэння Польшчы[4].
Надмагілле Януша Крупскага (могілкі «Павязкі» ў горадзе Варшава)

Асабістае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Януш Крупскі быў жанаты, меў сем дзяцей: Пётра, Павел, Фама, Лука, Ян, Марыя і Тэрэза[5]. Жыў у Градзіску-Мазавецкім. Быў чальцом Таварыства свабоды слова.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]