Ігар Рурыкавіч
Выгляд
(Пасля перасылкі з Ігар Стары)
| Ігар Рурыкавіч | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ігар бярэ даніну з драўлян. Мініяцюра Радзівілаўскага летапісу, XV ст. | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Алег | ||||||
| Пераемнік | Вольга | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | каля 878 | ||||||
| Смерць |
945 зямля драўлян |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Рурыкавічы | ||||||
| Бацька | Рурык | ||||||
| Жонка | Вольга | ||||||
| Дзеці | Святаслаў Ігаравіч | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | паганства | ||||||
| Бітвы | |||||||
Ігар Рурыкавіч — князь кіеўскі (912—945); сын Рурыка.
Пры валадарстве Ігара русы двойчы нападалі на прыкаспійскія землі Азербайджанскага ханства, няўдала ў 913 і адносна няўдала ў 943 гадзе. Сам Ігар двойчы хадзіў у паходы на Візантыю, няўдала (941; Гл. таксама грэчаскі агонь) і адносна ўдала (944).
Праявіў сябе як нерашучы і няўмелы военачальнік. Называецца карысталюбным і сквапным; у летапісных звестках менавіта праяве сквапнасці прыпісваецца яго гібель у паходзе супраць драўлян.
За смерць князя Ігара драўлянам жорстка адпомсціла яго жонка — вялікая княгіня кіеўская Вольга.

Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Русская военная сила. История развития военного дела от начала Руси до нашего времени. Т.1. — М., 1892.