Ілья Сяргеевіч Галюза

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Ілья Галюза)
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Ілья Галюза
Illya Halyuza1.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Ілья Сяргеевіч Галюза
Нарадзіўся 16 лістапада 1979(1979-11-16)[1] (39 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Украіны Украіна
Рост 176 см
Вага 72 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб завяршыў кар’еру
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1996 — 2000 Сцяг Украіны Зара (Луганск) 62 (10)
2001 — 2002 Сцяг Украіны Чарнаморац (Адэса) 58 (2)
2001 — 2002   Сцяг Украіны Чарнаморац-2 (Адэса) 6 (3)
2003 — 2005 Сцяг Беларусі Дняпро-Трансмаш (Магілёў) 65 (13)
2004   Сцяг Расіі Арол 1 (0)
2006 Сцяг Літвы Шаўляй 33 (16)
2007 — 2011 Сцяг Украіны Таўрыя (Сімферопаль) 123 (11)
2012 — 2013 Сцяг Украіны Зара (Луганск) 36 (9)
2014 Сцяг Беларусі Шахцёр (Салігорск) 29 (4)
2015 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск) 24 (5)
2016 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў) 21 (1)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 3 лютага 2018.


Ілья Галюза (нар. 16 лістапада 1979, Архангельск, РСФСР) — былы ўкраінскі футбаліст, паўабаронца.

Малодшы брат Ільі, Сяргей Галюза, таксама з’яўляецца прафесійным футбалістам. З 2008 па 2014 год браты праводзілі штогадовы дзіцячы турнір па футболе «Кубак мары»[2].

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец дзіцячай школы луганскай «Зары». Першыя трэнеры — Аляксандр Шакун і Валерый Галустаў[3].

Пачаў кар’еру ў «Зары», пазней перайшоў у адэскі «Чарнаморац». З 2003 па 2005 (з невялікім перапынкам) гуляў у чэмпіянаце Беларусі за магілёўскі «Дняпро-Трансмаш».

У 2006 годзе выступаў за літоўскі «Шаўляй». У складзе каманды забіў у чэмпіянаце Літвы 16 мячоў, стаў другім бамбардзірам першынства, стаў лепшым асістэнтам A Лігі і быў прызнаны лепшым легіянерам па версіі сайта Futbolas.lt.

«Таўрыя»[правіць | правіць зыходнік]

З сярэдзіны сезону 2006/07 выступаў за сімферопальскую «Таўрыю». Разам з камандай стаў уладальнікам Кубка Украіны 2009/10. Усяго за «Таўрыю» ў чэмпіянаце Украіны правёў 123 матчы і забіў 6 мячоў. Пасля таго як віцэ-прэзідэнтам «Таўрыі» стаў Дзмітрый Сялюк Галюза разарваў кантракт з клубам і пакінуў яго ў статусе свабоднага агента[4].

«Зара»[правіць | правіць зыходнік]

У сярэдзіне сезону 2011/12 падпісаў двухгадовы кантракт з луганскай «Зарой»[5]. У снежні 2013 года пакінуў луганскі клуб[6].

«Шахцёр»[правіць | правіць зыходнік]

У сакавіку 2014 года пасля прагляду падпісаў кантракт з салігорскім «Шахцёрам»[7]. У салігорскім клубе замацаваўся ў якасці асноўнага апорнага паўабаронцы. Па выніках сезону 2014 быў прызнаны аматарамі «Шахцёра» лепшым іграком каманды[8].

У студзені 2015 года стала вядома, што Ілья пакіне «Шахцёр»[9]. 27 студзеня было афіцыйна абвешчана аб раставанні з гарнякамі[10].

«Белшына»[правіць | правіць зыходнік]

У сакавіку 2015 года прыбыў на прагляд у бабруйскую «Белшыну»[11] і ў выніку пачаў сезон 2015 у складзе гэтага клуба. У сезоне 2015 перастаў лічыцца легіянерам у чэмпіянаце Беларусі[12]. Здолеў замацавацца на пазіцыі атакуючага паўабаронцы, стаў адным з лідараў каманды, якой дапамог заняць высокае чацвёртае месца ў чэмпіянаце Беларусі 2015.

У студзені 2016 года стала вядома, што новае кіраўніцтва «Белшыны» не будзе падаўжаць кантракт з большай часткай ігракоў, у тым ліку і Галюзам[13].

«Дняпро»[правіць | правіць зыходнік]

У лютым 2016 года Ілья стаў трэніравацца разам з магілёўскім «Дняпро» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам[14]. У «Дняпро» Галюза стаў капітанам каманды і дапамог ёй па выніках сезону 2016 вярнуцца ў Вышэйшую лігу, аднак сам пакінуў каманду.

У студзені 2018 года, завяршыўшы кар’еру, стаў працаваць дзіцячым трэнерам у структуры магілёўскага клуба[15].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Ilya Galyuza // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. «Кубок мечты» братьев Галюза (руск.) . sport.ua (23 снежня 2008). Праверана 22 красавіка 2014.
  3. Илья Галюза привез Кубок Украины в Луганск (руск.) . Террикон (2 чэрвеня 2010). Праверана 22 красавіка 2014.
  4. «Таврия» рассталась с Пищуром (руск.) . Football.ua (11 лістапада 2011). Архівавана з першакрыніцы 2012/06-07. Праверана 20 лютага 2012.
  5. Галюза — игрок «Зари» (руск.) . Football.ua (30 снежня 2011). Архівавана з першакрыніцы 2012/06-07. Праверана 20 лютага 2012.
  6. Юрий Вернидуб: «Зарю» покидает только Галюза»
  7. Илья Галюза стал игроком «Шахтера»
  8. Болельщики солигорского "Шахтера" лучшим игроком сезону в команде назвали Илью Галюзу
  9. Кашевский, Осипенко и Галюза покинут «Шахтер»
  10. Илья Галюза не продлил контракт с "Шахтером"
  11. Илья Галюза прибыл на просмотр в "Белшину"
  12. Карамушка и Галюза перестали считаться легионерами
  13. Сплошной Бобруйск. С Ежуровым в ажуре?
  14. Илья Галюза продолжит карьеру в "Днепре"
  15. Галюза завершил карьеру и стал тренером в школе «Днепра»

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]