Ісакрат

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ісакрат
Партрэт
Род дзейнасці: пісьменнік, аратар
Дата нараджэння: 436 да н.э.[1]
Месца нараджэння:
Дата смерці: жнівень 338 да н.э.
Месца смерці:
Commons-logo.svg Ісакрат на Вікісховішчы

Ісакрат (436 да н.э.338 да н.э.) — старажытнагрэчаскі прамоўца, настаўнік рыторыкі і публіцыст. Стваральнік тэорыі класічнай антычнай прозы, увёў падзел на мовы паэтычную і празаічную. Каля 390 да н.э. заснаваў у Афінах школу рыторыкі — прататып агульнаадукацыйнай школы; яе праграму выклаў у прамовах супраць сафістаў. Прыхільнік прамакедонскай партыі і прапагандыст яе праграмы ("Панегірык", 386; "Арэапагетык", 355; "Панафінейская прамова", 342-339). Лічыў манархію лепшай формай дзяржаўнага кіравання. Пасля разгрому грэкаў у 338 г. да н.э. каля Херанеі македонцамі на чале з Філіпам II Ісакрат скончыў жыццё самагубствам. Захавалася 21 яго прамова (у т.л. 6 судовых) і 9 лістоў.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1998. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Атычныя аратары