Абарона Баранавічаў (1941)

Абарона Баранавічаў
Абарона Баранавічаў
	Асноўны канфлікт: II сусветная вайна, Вялікая Айчынная вайна
Дата	26—27 чэрвеня 1941
Месца	ваколіцы Баранавічаў
Прычына	уварванне нацысцкай Германіі
Вынік	перамога немцаў
Праціўнікі
СССР	Германія
Камандуючыя
Пётр Зыкаў; Іван Хабароў; Дзмітрый Сафонаў	Хайнц Гудэрыян
Сілы бакоў
121-я, 143-я і 155-я стралковыя дывізіі,; 17-ы мехкорпус,; 13-ы мехкорпус (рэшткі)	17-я і 18-я дывізіі 47-га мотакорпуса,; 4-я танкавая дывізія 24-га мотакорпуса

Абарона Баранавічаў — боесутыкненні пад Баранавічамі 26 чэрвеня 1941 года пад час Вялікай Айчыннай вайны паміж падраздзяленнямі вермахта і РСЧА.

Перадумовы

Немцы дзвюма танкавымі дывізіямі 47-га мотакорпуса (17-я і 18-я) 26 чэрвеня працягвалі свой бліцкрыг углыб СССР. Штаб савецкай 4-й арміі ўжо не мог кіраваць сваімі часцямі ў раёне Баранавічаў. Аб’яднаць пад сваім камандаваннем 121-ю, 143-ю і 155-ю стралковыя дывізіі, а таксама 17-ы мехкорпус і некаторыя адыходзячыя на ўсход часці 13-га мехкорпуса павінен быць памочнік камандзіра фронту па ваенна-научальных установах генерал-маёр Іван Хабароў. Невядома, што ён здолеў зрабіць, бо камандзір 121-й стралковай дывізіі генерал-маёр Пётр Зыкаў загадаў:

У сувязі з адсутнасцю цэнтралізаванага кіравання 155, 143 і 121 сд і гарнізон г. БАРАНАВІЧЫ для каардынацыі дзеянняў, згаданых Стаўкаю, з сённяшняга чысла з 11:00 прыняў час<овае> камандаванне на сябе з неадкладным данясеннем Ваеннаму Савету фронту…^[1]

Ход бітвы

Пра ўдзел 17-га мехкорпуса ў абароне Баранавічаў вядома няшмат. Мехкорпус знаходзіўся ў стане фарміравання, налічваў да 30 тысяч байцоў з 10 тысячамі вінтовак, меў гарматы без снарадаў. У аператыўнай зводцы штабу Заходняга фронту ад 27 чэрвеня згадваецца:

17-ы механізаваны корпус, стварыўшы супрацьтанкавую абарону Баранавічаў, знішчыў да 40 нямецкіх танкаў^[2].

На лінію абароны ў 27-й танкавай дывізіі 17 мехкорпуса выйшла толькі 3000 чалавек, астатнія былі сканцэнтраваны ў лесе ў 18 км ад Баранавічаў, каля 6000 байцоў не мелі зброі. На Баранавічы наступаў нямецкі 47-ы мотакорпус, які не здолеў з ходу ўзяць горад, таму камандуючы 2-й танкавай групоўкай Гудэрыян прыцягнуў да наступу 4-ю танкавую дывізію 24-га мотакорпуса, якая звярнула на поўнач і на наступны дзень захапіла аэрадром. Савецкія войскі не вытрымалі нямецкага націску і пачалі адыход. У выніку большасць чырвонаармейцаў былі рассеяныя па лесе. Немцы ўвайшлі ў Баранавічы і працягнулі наступ на Слуцк^[3].

Падчас абароны Баранавічаў загінуў камандзір 143-й стралковай дывізіі генерал-маёр Дзмітрый Сафонаў.

Вынікі

У Баранавічах немцы захапілі вялікія склады з паліва-змазачным матэрыялам. Па ўспамінам Леаніда Сандалава, на акружным палігоне на паўночным-захадзе Баранавічаў (раён Тартакоў) праціўнік захапіў большую частку з 480 гармат калібру 152 мм, якія знаходзіліся там^[4].

Крыніцы

↑ Лев Лопуховский, Борис Кавалерчик. «Июнь. 1941 год. Запрограммированное поражение». М., 2010. (руск.)
↑ Оперативная сводка штаба Западного фронта № 8 к 20 часам 27 июня 1941 г. о боевых действиях войск фронта (руск.)
↑ В. Карпов. Маршал Жуков. М., 1994, с. 75. (руск.)
↑ Леонид Сандалов. «Боевые действия войск 4-й армии в начальный период Великой Отечественной войны». М., 1961. (руск.)

Спасылкі

Владимир Мартов «БЕЛОРУССКИЕ ХРОНИКИ, 1941 ГОД» (руск.)

[1] Лев Лопуховский, Борис Кавалерчик. «Июнь. 1941 год. Запрограммированное поражение». М., 2010. (руск.)

[2] Оперативная сводка штаба Западного фронта № 8 к 20 часам 27 июня 1941 г. о боевых действиях войск фронта (руск.)

[3] В. Карпов. Маршал Жуков. М., 1994, с. 75. (руск.)

[4] Леонид Сандалов. «Боевые действия войск 4-й армии в начальный период Великой Отечественной войны». М., 1961. (руск.)

[1]

[2]

[3]

[4]