Алеф
א א
А́леф (іўр.: אלף, сімвал א) — першая літара алфавітаў семіцкіх моў (іўрыта, фінікійскай мовы і інш.). У старажытнаяўрэйскай мове літара алеф абазначала гартанную змычку, а ў сучасным іўрыце звычайна не перадае гука. Назва літары паходзіць ад заходне-семіцкага слова, якое абазначала быка. Абрысы літары паходзяць ад пратасінайскай выявы, заснаванай на іерогліфе, што адлюстроўваў галаву быка.
| Яўрэйскі алфавіт чытаецца справа налева | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Алеф א |
Бэт ב |
Гімэль ג |
Далет ד |
||
| Хэ ה |
Ваў ו |
Заін ז |
Хэт ח |
Тэт ט |
Ёд י |
| Каф כך |
Ламэд ל |
Мэм מם |
Нун נן |
Самэх ס |
Аін ע |
| Пэ פף |
Цадзі צץ |
Куф ק |
Рэш ר |
Шын ש |
Таў ת |