Антаганізм (мікрабіялогія)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Антаганізм мікраарганізмаў — тып несімбіятычных узаемаадносін мікраарганізмаў, пры якім адзін штам цалкам душыць або запавольвае рост іншага. Можа назірацца як у натуральных умовах, так і ў штучных (лабараторных). Мікраарганізмы-антаганісты могуць ставіцца да любых таксанамічных груп[1][2]. Як правіла антаганізм узнікае пры выдзяленні мікраарганізмамі хімічных рэчываў з антыбіятычнымі ўласцівасцямі, якія душаць рост і жыццядзейнасць іншых мікраарганізмаў. Пры гэтым мікраарганізм, які вылучае хімічнае рэчыва, атрымлівае канкурэнтную перавагу[2]. Магчымыя і іншыя механізмы[1]. Антаганізм мікраарганізмаў шырока распаўсюджаны ў глебе, дзе адбываецца пастаянная канкурэнцыя за месца і пажыўныя рэчывы[2]. З'ява ўпершыню апісана Л. Пастэрам ў 1877 годзе[3].

Прыклады[правіць | правіць зыходнік]

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

  • у вытворчасці антыбіётыкаў;
  • у сельскай гаспадарцы для павышэння ўрадлівасці глеб і барацьбы з патагеннымі арганізмамі;
  • у харчовай прамысловасці.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Антагонизм // Биологический энциклопедический словарь / глав. ред. М. С. Гиляров. — М.: Советская энциклопедия, 1986. — С. 28.
  2. 2,0 2,1 2,2 Talaro, Kathleen P. FOUNDATIONS IN MICROBIOLOGY. — 8 ed.. — McGraw-Hill, 2012. — С. 205-206. — ISBN 978-0-07-337529-8.
  3. 3,0 3,1 Большая советская энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия., 1969—1978..