Антанін Славічак

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антанін Славічак
Фатаграфія
Дата нараджэння:

16 мая 1870(1870-05-16)

Месца нараджэння:

Прага, Каралеўства Багемія, Цыслейтанія, Аўстра-Венгрыя[1]

Дата смерці:

1 лютага 1910(1910-02-01) (39 гадоў)

Месца смерці:

Прага, Каралеўства Багемія, Цыслейтанія, Аўстра-Венгрыя[2]

Месца пахавання:

Ольшанскія могілкі

Грамадзянства:

Чэхія

Дзеці:

Jan Slavíček[d] і Jiří Slavíček[d]

Род дзейнасці:

мастак

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

А́нтанін Сла́вічак (чэшск.: Antonín Slavíček, 16 мая 1870, г. Прага — 1 лютага 1910, Прага) — чэшскі мастак.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1887 годзе Славічак паступае ў пражскую Акадэмію мастацтваў і вучыцца ў школе пейзажнага жывапісу ў прафесара Юліуса Маржака разам са сваімі сябрамі аднакурснікі Багуславам Дворжакам і Францішкам Каванам. Пасля смерці прафесара Славічак займае пасаду кіраўніка школы. Мастак спрабаваў таксама атрымаць званне прафесара, аднак гэта яму не ўдалося — неўзабаве аддзяленне пейзажу было закрыта. 10 жніўня 1909 года ў Славічака здарыўся інсульт, за якім рушыла ўслед доўгая аднаўленчая фаза. Паколькі правая рука мастака была паралізаваная, ен спрабаваў маляваць левай рукой, аднак быў настолькі расчараваны вынікамі, што неўзабаве застрэліўся.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

  • Жонка Славічака, Багуміла Брыніхава, якую ён адлюстраваў на многіх сваіх палотнах, у 1911 годзе выйшла замуж за мастака Герберта Масарыка.
  • Сын Антаніна, Ян Славічак, таксама быў мастаком.

Творчая спадчына[правіць | правіць зыходнік]

А. Славічак належыць да ліку вядучых чэшскіх мастакоў пачатку ХХ стагоддзя. Яго раннія палотны напісаны ў рэалістычным стылі; мастак быў майстрам святлаценю. У яго больш позніх працах адчуваецца знаёмства А.Славічака з творчасцю прадстаўнікоў французскага імпрэсіянізму — які, зрэшты, не меў значнага ўплыву на майстэрства чэшскага мастака. У яго апошніх карцінах ўжо праяўляецца выпрацаваны А. Славічакам яго уласны, арыгінальны стыль. Асабліва ўдаваліся мастаку пейзажы любімага ім краю Высачына.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Vítězslav Nezval: Antonín Slavíček, Ein grosser tschech. Maler, Artia Prag 1952

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]