Антон Станіслававіч Вайніловіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антон Станіслававіч Вайніловіч
Дата нараджэння 1801(1801)
Месца нараджэння Гродзенская губерня
Падданства Расійская імперыя
Дата смерці 1845(1845)
Месца смерці Каўказ

Антон Станіслававіч Вайніловіч (Гродзенская губерня — 2-я пал. 1845) — дваранскі рэвалюцыянер.

Жыццяпіс[правіць | правіць зыходнік]

Са старадаўняга шляхецкага роду Вайніловічаў. Вайсковую службу пачаў у 1816, з 1819 у Чарнігаўскім пяхотным палку, падпаручнік (1823). У тайныя таварыствы не ўваходзіў. Пра паўстанне 14(26).12.1825 на Сенацкай плошчы ў Пецярбургу даведаўся ў мястэчку Васількаў Кіеўскай губерні, дзе жыў разам з С. І. Мураўёвым-Апосталам.

У час паўстання Чарнігаўскага палка (29.12.1825 — 3.1.1826) забяспечваў яго правіянтам, узначальваў авангард палка ў час маршу, разам з капітанам Казловым прывёў з в. Сецінка ў Матавілаўку на злучэнне з паўстаўшымі падраздзяленнямі 1-ю грэнадзёрскую роту (яна, аднак удзельнічаць у паўстанні адмовілася).

У ноч на 2.1.1826 адстаў ад паўстанцаў і з'явіўся да начальства. Камісіяй ваеннага суда ў Магілёве прыгавораны да адсячэння галавы, паводле царскай камфірмацыі (1826) пазбаўлены чыноў і дваранства і высланы ў Сібір для службы ў войску, затым пераведзены на Каўказ у Кабардзінскі пяхотны полк. Удзельнічаў у руска-персідскай вайне 1826—1828 гадоў. Забіты ў баях з горцамі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]