Атэізм у Беларусі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Атэізм у Беларусі — сукупнасць грамадзян і нефармальных аб'яднанняў, усведамляючыя сябе нерэлігійнымі. Згодна з Канстытуцыяй краіны, Беларусь з'яўляецца свецкай дзяржавай, дзе рэлігія аддзелена ад дзяржавы.[1]

Гісторыя

Першым беларускім атэістам з'яўляецца Казімір Лышчынскі, які напісаў трактат "Аб неіснаванні бога".

Асаблівую папулярнасць атэізм ў Беларусі набыў у часы БССР, пасля "Дэкрэта аб аддзяленні царквы ад дзяржавы і школы ад царквы", які падпісаў Уладзімір Ленін. Затым дэкрэт страціў сілу ў 1990 годзе.

Прэзідэнт Беларусі - Аляксандр Лукашэнка, згодна сваім словам, з'яўляецца праваслаўным атэістам, але не гледзячы на ​​гэта, ён хацеў арганізаваць сустрэчу Папы Рымскага і Патрыярха Рускай Праваслаўнай Царквы на тэрыторыі Беларусі. На што Патрыярх адказаў яму адмовай. Прэзідэнт патлумачыў свой учынак тым, што хацеў зрабіць Беларусь "святой зямлёй".

У 2013 годзе, у ходзе соцапытання, толькі 4% беларусаў лічаць сябе атэістамі, 8% не адносяць сябе ні да якога веравызнання, і 3% не змаглі адказаць.[2]

У 2016 годзе каля 250 жыхароў Віцебска аказалі супраціў пабудове праваслаўнага храма на тэрыторыі парку. Гэта магло сур'ёзна нашкодзіць парку і гістарычнай каштоўнасці места.[3]

У 2016 годзе было праведзена новае соцапытванне сярод дарослага насельніцтва краіны. У ходзе сацыялагічнага даследавання адзначылі, што вераць у Бога 63,5% апытаных жыхароў рэспублікі, яшчэ 5% - у звышнатуральныя сілы. Не змаглі адназначна вызначыць сваё стаўленне да веры 22% апытаных, а 8,5% паказалі, што не з'яўляюцца вернікамі.[4]

Зноскі