Барон

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Баро́н (ад познелац.: baro - слова франкскага паходжання з першапачатковым значэннем — чалавек, мужчына) — у сярэднявечнай феадальнай Заходняй Еўропе буйны валадарны дваранін і феадальны сеньёр, непасрэдны васал караля, пазней проста ганаровы дваранскі тытул (жанчына — баранэса). Напрыклад, тытул барона ў Англіі (дзе ён захоўваецца і дагэтуль) — гэта тытул малодшага пэра, і размяшчаецца ў іерархічнай сістэме ніжэй тытула віконта, займаючы апошняе месца ў іерархіі тытулаў вышэйшага дваранства (пэраў); у Германіі гэты тытул стаяў ніжэй графскага.


Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Українська радянська енциклопедія (У 12-ти томах) // за ред. М. Бажана. — 2-ге вид., м. Київ, 1974—1985 р. (укр.)