Біргіта Вальберг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Біргіта Вальберг
шведск.: Birgitta Valberg
Партрэт
Род дзейнасці актрыса
Дата нараджэння 16 снежня 1916(1916-12-16)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 29 сакавіка 2014(2014-03-29)[1] (97 гадоў)
Месца смерці
Муж Hans Hansson[d]
Дзеці Maria Bandobranski[d]
Месца працы
Узнагароды і прэміі

Біргіта Вальберг (швед. Birgitta Valberg), у замужжы Хансан (швед. Hansson: 16 снежня 1916, Стакгольм — 29 сакавіка 2014, Лідынгэ) — шведская актрыса, уладальніца прэміі «Залаты жук» за галоўную жаночую ролю 1976/77 года.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Біргіта Вальберг нарадзілася ў сям’і прафесара Паўля Вальберга і Алін Гунбар. Вучылася ў тэатральнай школе Каралеўскага драматычнага тэатра з 1940 па 1943 год. З першага года пачала граць на сцэне тэатра і заставалася ў яго трупе на працягу 56 гадоў, з 1940 па 1996 год. За гэты час яна выканала 137 роляў, грала ў спектаклях рэжысёраў Альфа Шоберга, Улафа Муландэра і Інгмара Бергмана.

Кінематаграфічная кар’ера Вальберг пачалася раней: яна дэбютавала ў 1934 годзе ў фільме Акселя Бранерса «Unga hjärtan». У 1977 годзе ёй была прысуджана Шведскага інстытута кіно «Залаты жук» у намінацыі «Лепшая актрыса ў галоўнай ролі» за ролю Каты Вік ў фільме рэжысёра Гунель Ліндблум «Райскі куток», спрадзюсіраваны Інгмара Бергманам. Яна таксама агучвала Нісі-таўстагузка (швед. Rumpnissarna) у фільме Тагэ Даніэльсана «Роння, дачка разбойніка» (1984) паводле аповесці Астрыд Ліндгрэн. З 1943 года яна таксама перыядычна грала ў Радыётэатры.

Памерла 29 сакавіка 2014 года на 98-м годзе жыцця, пахавана на могілках горада Лідынгэ.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990. Праверана 21 ліпеня 2015.
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.