Вальтэр Гемпель
Выгляд
| Вальтэр Гемпель | |
|---|---|
| ням.: Walther Hempel | |
| | |
| Дата нараджэння | 5 мая 1851[1] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 1 снежня 1916[1] (65 гадоў) |
| Месца смерці |
|
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | хімік, выкладчык універсітэта |
| Месца працы | |
| Альма-матар |
|
| Навуковы кіраўнік | Роберт Вільгельм Бунзен |
| Член у | |
| Узнагароды | |
Вальтэр Гемпель (ням.: Walther Hempel; 5 мая 1851, Пульсніц, Саксонія — 1 снежня 1916, Дрэздэн) — нямецкі хімік-аналітык і тэхнолаг. Вучань Р. Бунзена. У 1879—1913 гадах прафесар Вышэйшай тэхнічнай школы ў Дрэздэне.
Гемпель прапанаваў газавую бюрэтку і піпетку, эксікатары, каларыметр, якія выкарстоўваюцца да сёння. Распрацаваў метады газавага аналізу, вызначаў цеплыню згарання вуглёў (з 1892), паказаў на магчымасць прымянення электролізу раствораў хлорыстага натрыю для атрымання з’едлівага натрыю і хлору (1899).
Зноскі
- 1 2 3 4 5 Deutsche Nationalbibliothek Record #116699183 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2022.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Edmund Graefe: Ausgewählte Vorträge und Aufsätze von Walther Hempel. Verlag für Fachliteratur, Wien 1913.
- Robert von Zahn: Walther Hempel — Geheimer Rat und Prof. in Dresden zum Gedächtnis (Nachruf). Dresden 1916.