Вінцас Віткаўскас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вінцас Віткаўскас
General Vincas Vitkauskas (1890–1965).jpg
Дата нараджэння 4 кастрычніка 1890(1890-10-04)
Месца нараджэння Ужбалей, Ваўкавышскі павет, Сувалкская губерня, Расійская імперыя (цяпер — Вілкавішкіскі раён, Літва)
Дата смерці 3 сакавіка 1965(1965-03-03) (74 гады)
Месца смерці Каўнас
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг Літвы Літва
Сцяг СССР СССР
Гады службы 1916—1955
Званне
Генерал-лейтэнант
Бітвы/войны Першая сусветная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Чырвонай Зоркі

Вінцас Віткаўскас (літ.: Vincas Vitkauskas; 4 кастрычніка 1890, Ужбалей[lt] — 3 сакавіка 1965, Каўнас) — літоўскі і савецкі военачальнік, генерал-лейтэнант (1940).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і селяніна. У 1914 годзе скончыў гімназію ў Арле. У 1914—1916 гадах студэнт Маскоўскага ўніверсітэта. З 1916 года ў арміі, навучаўся ў Аляксееўскім ваенным вучылішчы. Удзельнік Першай сусветнай вайны, камандзір кулямётнага разліку, афіцэр.

У 1918 годзе выехаў у Літву. камендант Ваўкавышскага павета. У 1919 годзе добраахвотнікам уступіў у нядаўна створаную літоўскую армію, ваяваў як з рускімі, так і з палякамі.

У 1923 годзе скончыў вышэйшыя афіцэрскія курсы, у 1923—1927 гадах — камандзір 9-га пяхотнага палка імя Літоўскага князя Віцяніса, падпалкоўнік; з 1927 года выкладчык тых жа курсаў. Затым служыў у Генштабе (1930—1935). Вучыўся на юрыдычным факультэце Каўнаскага ўніверсітэта, з 1934 года інспектар пяхоты. У 1935 годзе выраблены ў брыгадныя, а ў 1939 годзе — у дывізіённыя генералы. Камандаваў 1-й дывізіяй, з якой у кастрычніку 1939 года ўдзельнічаў у заняцці Віленскага края.

22 студзеня 1940 года, прэзідэнтам Смятонам прызначаны камандуючым літоўскай арміяй замест генерала Рашцікіса. Знаходзіўся на гэтай пасадзе да прыняцця Літвой 15 чэрвеня 1940 года савецкага ўльтыматуму. У чэрвене-ліпені 1940 года — міністр абароны народнага ўрада Літвы, у ліпене-жніўні 1940 года — камандуючы Літоўскай народнай арміяй.

Са жніўня 1940 па 14 чэрвеня 1941 года — камандзір 29-га тэрытарыяльнага стралковага корпуса (перадаў камандаванне генералу Самохіну). Быў накіраваны на вучобу на курсы ўдасканалення вышэйшага начсастава пры Акадэміі Генеральнага штаба. Падчас вайны жыў у Маскве, у 1942—1946 гадах — выкладчык акадэміі Генштаба. Член Вярхоўнага Савета ЛітССР. Начальнік ваеннай кафедры Каўнаскага ўніверсітэта (1946—1950) і Каўнаскага політэхнічнага інстытута (1950—1954). Член ВКП(б) з 1950 года.

У 1946—1954 гадах дэпутат ВС ЛітССР. З 1955 года ў адстаўцы.

Сканаў у Каўнасе, пахаваны на Пятрашунайскіх могілках.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі