Віталь Мікалаевіч Іванка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Віталь Іванка
Vitaliy Ivanko.jpeg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Віталь Мікалаевіч Іванка
Нарадзіўся 9 красавіка 1992(1992-04-09)[1] (27 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Украіны Украіна
Рост 178 см
Вага 64 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб няма
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
2005 — 2007 Сцяг Украіны ВФК (Харкаў) 52 (12)
2008 — 2009 Сцяг Украіны Металург (Данецк) 12 (3)
Клубная кар’ера*
2008 — 2013 Сцяг Украіны Металург (Данецк) 48 (2)
2013 — 2014 Сцяг Кіпра АЕК (Ларнака) 18 (1)
2015 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск) 9 (0)
2015 — 2016 Сцяг Украіны Геліяс (Харкаў) 18 (4)
2016 Сцяг Грузіі Калхеці-1913 (Поці) 6 (0)
2017 Сцяг Грэцыі Панэяліяс (Эян) 9 (1)
2017 Сцяг Чарнагорыі Суцьеска (Нікшыч) 1 (0)
2018 Сцяг Украіны Таўрыя (Сімферопаль) 1 (0)
Нацыянальная зборная**
2007 — 2009 Сцяг Украіны Украіна (да 17) 25 (4)
2009 — 2011 Сцяг Украіны Украіна (да 19) 15 (0)
2011 — 2013 Сцяг Украіны Украіна (да 21) 13 (4)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 27 верасня 2018.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 6 жніўня 2017.

Віталь Іванка (нар. 9 красавіка 1992, Харкаў, Украіна) — украінскі футбаліст, нападнік.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец ВФК Харкаў. У лютым 2008 года перайшоў у данецкі «Металург». У чэмпіянаце Украіны дэбютаваў 17 мая 2008 года ў матчы супраць данецкага «Шахцёра» (4:1)[2]. Іванка выйшаў на 81 хвіліне замест Аляксандра Касырына. Яго дэбют адбыўся ў 16 гадоў і ён стаў адным з самых маладых дэбютантаў элітнага дывізіёна Украіны[3]. За 5 гадоў, праведзеных у «Металургу», нападнік не здолеў замацавацца ў стартавым складзе першай каманды, у асноўным выходзячы на ​​замены. Таму і такая нізкая выніковасць — усяго 3 галы ў 57 афіцыйных матчах.

У студзені 2013 года знаходзіўся на вучэбна-трэніровачным зборы ў складзе кіеўскага «Арсенала»[4], аднак да падпісання кантракта тады справа так і не дайшла. У канцы сакавіка 2013 разарваў кантракт з «Металургам»[5].

У ліпені 2013 заключыў кантракт з кіпрскім клубам АЕК (Ларнака)[6]. Па заканчэнні сезону 2013/14 пакінуў Кіпр, і на працягу наступнай паловы года заставаўся без каманды.

У студзені 2015 года падпісаў кантракт з ужгарадскай «Гаверлай»[7]. Аднак, так і не згуляўшы за закарпацкі клуб, у сакавіку 2015 накіраваўся на прагляд у бабруйскую «Белшыну»[8] і ў выніку пачаў у Беларусі сезон 2015. Аднак, праявіць сябе ў Беларусі так і не здолеў — у 9 матчах чэмпіянату зрабіў толькі адну галявую перадачу, пры гэтым не правёў ніводнага поўнага матчу. 8 ліпеня 2015 года кантракт з «Белшынай» па ўзаемнай згодзе быў разарваны[9].

У жніўні 2015 года стаў іграком клуба «Геліяс» з Першай лігі Украіны, а ў чэрвені таго ж года перайшоў у грузінскі «Калхеці-1913». У пачатку 2017 года далучыўся да грэчаскага клуба «Нікі» (Волас), але неўзабаве змяніў яго на «Панэяліяс»[10]. У ліпені 2017 года перайшоў у чарнагорскі клуб «Суцьеска», аднак правёў за яго толькі адзін матч і хутка пакінуў каманду.

У верасні 2018 года далучыўся да сімферопальскай «Таўрыі», аднак неўзабаве праз праблемы з алкаголем пакінуў каманду[11].

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

У юнацкай зборнай Украіны да 17 гадоў правёў 25 матчаў і забіў 4 галы. Дэбютаваў 6 кастрычніка 2007 у матчы супраць Малдовы (3:0). У тым матчы Віталь забіў два галы. Таксама правёў два матчы за юнацкую зборную Украіны U-19.

У 2013 годзе ў складзе моладзевай зборнай Украіны заваяваў срэбраныя медалі на Кубку Садружнасці[12], дзе ўкраінцы ў фінале саступілі моладзевай зборнай Расіі (2:4). Са сваім партнёрам па камандзе Юрыем Якавенкам і беларусам Арцёмам Быкавым стаў другім бамбардзірам на Кубку Садружнасці (ва ўсіх па 4 забітых мяча).

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]