Дзіда

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Рымскі салдат з дзідай і шчытом

Дзіда — колючая, кідальная або колюча-сякучая халодная зброя. Даўжыня дзіды складала ад 3 да 4 метраў. Дзіды былі кідальныя і цяжкія для блізкага бою. У Рымскай арміі, дзіды выкарыстоўвалі цяжкія конныя легіёны (якія з'явіліся толькі ў V стагоддзі, бо былі скапіраваныя ў "варвараў", напрыклад «нямецкая кавалерыя»). Таксама дзіды выкарыстоўвалі фалангі (дзіданосцы).

Звычайная дзіда складаецца з драўлянага тронка і металічнага наканечніка, форма якога можа быць самай разнастайнай. (Але не больш за 50 см.)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]