Дом Лапухіна — Станіцкай

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гарадская сядзіба
Дом Лапухіна — Станіцкай
руск.: Дом Лопухина — Станицкой
Галоўны будынак сядзібы
Галоўны будынак сядзібы
Краіна Расія
Г. Масква, вул. Прачысценка(руск.) бел., 11 Масква
Архітэктурны стыль ампір
Аўтар праекта А. Р. Грыгор'еў
Будаўніцтва 18171822 гады

Дом Лапухіна — Станіцкай (руск.: Дом Лопухина — Станицкой) — невялікая гарадская сядзіба ў Маскве, у якой цяпер знаходзіцца Дзяржаўны музей імя Л. М. Талстога. Помнік архітэктуры маскоўскага ампіру[1].

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

У комплекс сядзібы ўваходзяць галоўны дом па чырвонай лініі(руск.) бел. вуліцы, флігель па лініі Лапухінскага завулка(руск.) бел., службовыя пабудовы ў двары, белакаменная агароджа з пілонамі брам, якая афармляе праезд у двор, агароджа саду, якая абмяжоўвае тэрыторыю сядзібы з кута і з боку Лапухінскага завулка[1].

Галоўны дом сядзібы меркавана пабудаваны па праекту архітэктара А. Р. Грыгор'ева[1][2].

У 1895 С. У. Салаўёў(руск.) бел. перабудаваў корпус па Лапухінскаму завулку, у 1897 па праекце А. А. Астраградскага(руск.) бел. выбудаваны невялікі корпус, які прымыкаў да дваровым службаў. З 1920 г. у доме размяшчаецца Музей Л. М. Талстога; у садзе ў 1972 ўсталяваны помнік пісьменніку (1926, скульптар С. Д. Мяркураў, граніт), які быў перанесены ў 1972 годзе са сквера Дзявочага поля(руск.) бел..

Да рэвалюцыі ў доме жыў прамысловец і маскоўскі гарадскі галава М. В. Чалнакоў(руск.) бел.[3]

Статус[правіць | правіць зыходнік]

Галоўны дом і помнік Талстому ставяцца да катэгорыі аб'ектаў культурнай спадчыны федэральнага значэння[4].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Дом Лопухина—Станицкой (руск.) 
  2. Москва: Архитектурный путеводитель / И. Л. Бусева-Давыдова, М. В. Нащокина(руск.) бел., М. И. Астафьева-Длугач. — М.: Стройиздат, 1997. — С. 281-287. — 512 с. — ISBN 5-274-01624-3.
  3. Длугач В. Л., Португалов П. А. Осмотр Москвы. Путеводитель. — 2-е. — М.: Московский рабочий, 1938. — С. 170. — 267 с.
  4. Городской реестр недвижимого культурного наследия города Москвы. Официальный сайт Комитета по культурному наследию города Москвы(руск.) бел.. Архівавана з першакрыніцы 18 кастрычніка 2012. Праверана 12 верасня 2012.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • М.А. Ильин, Москва, «Искусство», М., 1970 г.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]