Дом Шыманоўскага

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Славутасць
Дом Шыманоўскага
руск.: Дом Шимановского
47°12′44,78″ пн. ш. 38°55′48,43″ у. д.HGЯO
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Горад Таганрог, вуліца Фрунзэ, 31. Іншы адрас — Італьянскі завулак, 16.
Архітэктурны стыль мадэрн
Дата заснавання 1850 год

Дом Шыманоўскага — будынак, які размяшчаецца па вуліцы Фрунзэ, 31[1] (іншы адрас — Італьянскі завулак, 16) у горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці. Падвойны адрас будынкам быў атрыманы ў сувязі з яго вуглавым размяшчэннем. У другой палове XIX стагоддзя асабняк знаходзіўся ва ўласнасці сямейства Сычовых[2].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Аднапавярховы дом невялікіх памераў быў пабудаваны ў 1850 годзе[2] ў стылі мадэрн[3] і размясціўся па адрасе — вуліца Фрунзэ, 31 у Таганрогу[1]. Тры вокны дома выходзіла на вуліцу Фрунзэ, яшчэ два — на Італьянскі завулак[3]. С 1870 года по 1900 год дом принадлежал купеческому семейству Сычевых[1]. У 1870-х гадах уласнікам дома быў Мірон Якаўлевіч Сычоў, у 1880-х гадах — Міхаіл Якаўлевіч, а з канца XIX стагоддзя і да 1910-х гадоў будынак прыналежаў Акіму Якаўлевічу Сычову. Апошні абіраўся Гласным Думы ў 1890 годзе, быў членам гандлёвай дэпутацыі і асабістым ганаровым грамадзянінам гарады. Пра Мірона Якаўлевіча вядома, што ён жаніўся з васямнаццацігадовай дзяўчынай Раісе Канстаўцінаўнай Драсо, з якой абвянчаўся ў Грэчаскай царкве. Браты Сычовы займаліся гандлем мануфактурнымі таварамі ў раёне Старога кірмашу і вакзала. Яны актыўна рэкламавалі продаж шаўковых тканін, ваўняных матэрый, сіткі, бурнусы і ланкорта ў друкаваных газетах. Пабудаваны асабняк па вуліцы Фрунзэ быў аточаны вялікім садам і дваровымі гаспадарчымі пабудовамі. Там, дзе размяшчаецца «зрэзаны» вугал дома, раней функцыянавала крама па продажы каланіяльных тавараў, у тым ліку кавы і чаю[3].

У 1910 годзе сад, дом і дваровыя прыбудовы набыў высокакваліфікаваны лекар па жаночых хваробах Уладзімір Рыгоравіч Шыманоўскі, па прозвішчы якога дом знайшла слыннасць[1]. Яго жонку клікалі Мартай Паўлаўнай. Лекар Шыманоўскі вёў актыўную грамадскую дзейнасць, якую сумяшчаў з працай у гарадскіх грамадствах і ўстановах. Таксама ён валодаў аўтамабілем — вялікай рэдкасцю ў той час, бо ў Таганрогу налічвалася толькі некалькі такіх транспартных сродкаў. Родных дзяцей у Шыманоўскіх не было, аднак на іх апецы знаходзілася двое пляменнікаў[3].

У 1914 годзе на тэрыторыі пляцоўкі па гэтым адрасе з'явілася прыбудова, выкананая па арыгінальным заказе[1]. Для будаўніцтва сцен выкарыстоўваўся чырвоная цэгла, паркет быў матэрыялам для насцілу падлогі. Усярэдзіне, сцены памяшкання былі абклеены шпалерамі, а пры дэкараванні столяў праводзіліся альфрэйныя працы. Для вырабу даху выкарыстоўвалі дахавае жалеза. На пляцоўцы працавала кацельня, яна месцавалася каля кухні. Помпа выкарыстоўвалася для падачы вады ў дом[3]. На тэрыторыі домаўласніцтва знаходзіліся 19-20 памяшканняў, 10 з якіх былі жылымі, астатнія выкарыстоўваліся па іншым прызначэнні. Іх агульная плошча складала 227 квадратных метраў[1].

У 1920-х гадах лекар Шыманоўскі пазбавіўся часткі дома. З 1920 года па 1922 год у доме стаў жыць савецкі военачальнік, адзін з заснавальнікаў 1-ай Коннай арміі Яфім Апанасавіч Шчадзенка[3]. Пра гэта паведамляе дошка, якая ўсталявана на фасадзе дома[1]. У 1940-х гадах у доме жылі пісьменнік Уладзімір Уладзіміравіч Авечкін[3] і мастак Наскоў. Садовая тэрыторыя і насаджэнні быў практычна знішчаны, ад іх засталіся некалькі дрэў. Дваровыя пабудовы абсталявалі пад жылыя памяшканні[1]. Да 1953 года ў доме Шыманоўскага жыў Ілля Якаўлевіч Акопаў[3], з красавіка 1956 па сакавік 1966 года — Е. Е. Пастушэнка. Улеткум 1966 года ў будынку пасяліўся начальнік ДАІ М. М. Алтухоў і пражыў там да канца 1970-х. У канцы 1980-х гэта быў хатні адрас начальніка гаспадарчага аддзела гаркама партыі Д. Ф. Леўчанкі.

У сярэдзіне 1990-х гадоў паблізу дома стаў працаваць ларок, у якім адбываўся гандаль гастранамічнымі таварамі. Ларок атрымаў назву «Дора». У летні перыяд часу ён карыстаўся папулярнасцю ў гараджанаў. Тут прадавалася халоднае піва, вада і марозіва. Потым на працягу некалькіх гадоў паблізу працавала кафэ[2].

У наш час у доме з боку вуліцы Фрунзэ размяшчаецца кантора па абмене кватэр[3].

Зноскі