Дыктыякаўліда жывародная
| Дыктыякаўліда жывародная | |||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
прамежныя рангі
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||||||||||||||
|
Dictyocaulus filaria Rudolphi, 1809 | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Дыктыякаўліда жывародная (Dictyocaulus viviparus) — від круглых чарвей сямейства дыктыякаўліды (Dictyocaulidae)[1].
Від мае касмапалітычнае распаўсюджанне[1].
Гаспадары
[правіць | правіць зыходнік]
Паразітуе на буйной рагатай жывёле (Bos taurus taurus)[2]. У дзікіх жывёл знойдзены ў зуброў (Bison bonasus), казуль (Capreolus capreolus), ланяў (Dama dama) і ласёў (Alces alces)[3].
Жыццёвы цыкл
[правіць | правіць зыходнік]З’яўляецца яйцажывародным і нараджае яйцы, якія выкашліваюцца і паядаюцца. Гэтыя яйцы вылупляюцца ў стрававальным тракце, а затым выводзяцца жывымі. Для распаўсюджання яны карыстаюцца спараноснымі грыбамі Pilobilus[4]. Пры прыёме ежы лічынкі прагрызаюць сценкі кішачніка да мезентэрыяльных лімфатычных вузлоў. Адтуль яны падарожнічаюць у лёгкія з дапамогай цыркуляцыі крыві і/або лімфы[5].
Зноскі
- 1 2 Dictyocaulus viviparus (Bloch, 1782) (англ.). www.gbif.org. Праверана 5 October 2021.
- ↑ Ploeger, Harm W (1 August 2002). Dictyocaulus viviparus: re-emerging or never been away?. Trends in Parasitology(англ.). 18 (8): 329–332. doi:10.1016/S1471-4922(02)02317-6. ISSN 1471-4922. PMID 12377272.
- ↑ Бычкова Е. И, Акимова Л. Н., Дегтярик С. М., Якович М. М. Гельминты позвоночных животных и человека на территории Беларуси : каталог / [Е. И. Бычкова и др. ; Национальная академия наук Беларуси, Государственное научно-производственное объединение "Научно-практический центр по биоресурсам"]. — Минск: Беларуская навука, 2017. — С. 8-12. — 315 с. — ISBN 978-985-08-2187-4.
- ↑ Jørgensen, R.J; Rønne, H; Helsted, C; Iskander, A.R. (1982). Spread of infective Dictyocaulus viviparus larvae in pasture and to grazing cattle: Experimental evidence of the role of Pilobolus fungi. Veterinary Parasitology. 10 (4): 331–339. doi:10.1016/0304-4017(82)90085-1. PMID 6215761.
- ↑ McNulty, Samantha N; Strübe, Christina; Rosa, Bruce A.; Martin, John C. (February 9, 2016). Dictyocaulus viviparus genome, variome and transcriptome elucidate lungworm biology and support future intervention. Scientific Reports. 6: 20316. Bibcode:2016NatSR...620316M. doi:10.1038/srep20316. hdl:11343/92368. PMID 26856411.