Зубы чалавека

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Зубы чалавека.

Зуб складаецца пераважна з дэнціну з паласцю, пакрытага звонку эмаллю і цэментам. Зуб мае характэрную форму і будову, займае пэўнае становішча ў зубным шэрагу, пабудаваны з адмысловых тканін, мае ўласны нервовы апарат, крывяносныя і лімфатычныя сасуды. У норме ў чалавека маецца ад 28 да 32 зубоў. Адсутнасць трэцціх маляраў, званых «зубы мудрасці» з'яўляецца нормай, а самі трэція маляры навукоўцамі, колькасць якіх павялічваецца, ужо лічацца атавізмам, але гэта на дадзены момант спрэчнае пытанне.

Унутры зуба знаходзіцца друзлая злучальная тканіна, працятая нервамі і крывяноснымі сасудамі (пульпа). Адрозніваюць малочныя і пастаянныя зубы — часовы і пастаянны прыкус. У часовым прыкусе прысутнічае 8 разцоў, 4 ікла і 8 маляраў — усяго 20 зубоў. Пастаянны прыкус складаецца з 8 разцоў, 4 іклоў, 8 прэмоляраў і 8—12 маляраў. У дзяцей малочныя зубы пачынаюць прарэзвацца ва ўзросце ад 3 месяцаў. У перыяд ад 6 да 13 гадоў малочныя зубы паступова замяняюцца сталымі.

У рэдкіх выпадках назіраюцца дадатковыя, звышкамплектныя зубы (як малочныя, так і пастаянныя).[1]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Bodin I, Julin P, Thomsson M (1978) Hyperdontia. I. Frequency and distribution of supernumerary teeth among 21,609 patients. Dentomaxillofac Radiol 7:15-17.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Загорский В. А. Частичные съёмные и перекрывающие протезы — М.: Медицина, 2007. — ISBN 5-225-03919-7.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]