Канстанцін Лявонавіч Аганесян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Канстанцін Лявонавіч Аганесян
Дата нараджэння: 19 снежня 1911(1911-12-19)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 4 чэрвеня 1984(1984-06-04) (72 гады) ці 6 чэрвеня 1984(1984-06-06) (72 гады)
Месца смерці:
Бацька: Levon Hovhannisyan[d]
Жонка: Ганна Тэг-Авецікян[d]
Альма-матар:
Узнагароды:

Канстанцін Лявонавіч Аганесян (арм.: Կոստանդին Լևոնի Հովհաննիսյան; 19 снежня 1911, Тыфліс — 4 чэрвеня 1984, Ерэван[1]) — армянскі савецкі архітэктар і археолаг. Доктар архітэктуры (1967), Заслужаны дзеяч мастацтваў Армянскай ССР (1961)[1]. Ён быў кіраўніком археалагічнай экспедыцыі, якая займалася раскопамі старажытнага Урарцкага горада Эрэбуні (размешчанага на ўзгорку Арын-Берд, ці «крывавая крэпасць», у Ерэване)[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Канстанцін Аганесян нарадзіўся 19 снежня 1911 года ў Тыфлісе (цяпер Тбілісі) у сям'і медыка Лявона Аганесяна (1885—1970). Скончыў Ерэванскі Політэхнічны інстытут у 1932 годзе і адразу ж пачаў працаваць пад кіраўніцтвам армянскіх архітэктараў Аляксандра Таманяна і Мікалая Буніяцяна (у 1933—1934 і 1934—1941 гадах адпаведна)[3]. У якасці архітэктара Аганесян спраектаваў мноства савецкіх шматкватэрных дамоў і сацыяльных аб'ектаў, якія былі пабудаваны ў Ерэване і наваколлі[3]. Браў удзел у Вялікай Айчыннай вайне[4].

У 1950 годзе ён быў прызначаны кіраўніком прац археалагічнай каманды, што займалася раскопамі старажытнай Урарцкай крэпасці Эрэбуні, размешчанай да паўднёвага ўсходу ад сучаснага Ерэвана. Менавіта Аганесян першым вызначыў узгорак Арын-Берд як месцазнаходжанне Эрэбуні, засноўваючыся на надпісах знойдзеных у наваколлі горада[5]. Аганесян скарыстаў тое, што засталося ад Эрэбуні, у якасці глебы для рэканструкцыі крэпасці і аднаўлення яе выгляду на момант пабудовы ў 782 годзе да н.э.[6].

Раскопы Эрэбуні працягвалася некалькі дзесяцігоддзяў, і Аганесян заставаўся іх кіраўніком да 1969 года. Аганесян узначальваў Упраўленне па ахове і рэстаўрацыі помнікаў архітэктуры Дзяржбуда Армянскай ССР 1953 па 1979 год[1]. Ён быў таксама прафесарам у сваёй Альма-матэр, выкладаючы ў Ерэванскім політэхнічным інстытуце з 1955 па 1971 год[3].

Асноўныя пабудовы[правіць | правіць зыходнік]

  • Жылы дом Хімкамбіната ў Кіравакане[4].
  • Жылы дом МУС па пр. Баграмяна ў Ерэване[4].
  • Упраўленне міліцыі (цяпер МУС РА) у Ерэване[4].
  • Пажарнае дэпо ў Ерэване[4].

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Էրեբունի, Ե․, 1968;
  • Էրեբունիի որմնանկարները, Ե․, 1973;
  • Ճարտարապետական հուշարձանների վերանորոգումը Սովետական Հայաստանում, Ե․, 1978;
  • Зодчий Трдат, Е․, 1951;
  • Архитектура Тейшебаини, Е․, 1955 /Археологические раскопки в Армении, № 6, Кармир Блур IV/;
  • Архитектура Эребуни, Е․, 1961 /Археологические раскопки в Армении, № 9, Арин Берд I/;
  • Эребуни /соавтор/, М․, 1979;
  • Крепость Эребуни, Е․, 1980.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Заслужаны дзеяч мастацтваў Армянскай ССР (1961).
  • Ганаровая грамата Прэзідыума Вярхоўнага Савета Армянскай ССР (1957).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Կոստանդին Լևոնի // Армянская краткая энциклопедия
  2. Chahin, Mack (2001). The Kingdom of Armenia: A History. London: RoutledgeCurzon. pp. 113–114. ISBN 0-7007-1452-9. 
  3. 3,0 3,1 3,2 (арм.)  Anon. «Հովհաննիսյան, Կոստանդին». Армянская советская энциклопедия. том VI, 1980, c. 570.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Оганесян Константин Левонович. Союз архитекторов Армении. Праверана 28 сакавіка 2017.
  5. Chahin. Kingdom of Armenia, p. 79.
  6. Guzsik, Tamás. Selected passages from the history of the Armenian Architecture I. — Prehistoric Era, Antiquity. Periodica Polytechnica , p. 43. October 11, 2006. Retrieved July 24, 2008.