Каралінгская архітэктура

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Палацінская капэла(руск.) бел. (Актагон) у Аахене, зараз у цэнтральнай частцы сабора

Каралінгская архітэктура — стыль Паўночна-Еўрапейскай дараманскай архітэктуры(руск.) бел. , які адносіцца да перыяду Каралінгскага Адраджэння канца VIII — IX стагоддзяў, калі Каралінгская дынастыя панавала ў Заходнееўрапейскай палітыцы. Гэта была свядомая спроба пераймаць Рымскай архітэктуры(руск.) бел., і з гэтай мэтай майстры запазычылі ад раннехрысціянскай(англ.) бел. і візантыйскай архітэктуры, але, тым не менш, увялі і ўласныя новаўвядзенні, надаўшы ў выніку сваім творам ўнікальны характар.

Вартоўня(ням.) бел. ля ўваходу ў Лоршскі кляштар, пабудаваны каля 800 года, з’яўляецца прыкладам класічнага(англ.) бел. натхнення для Каралінгскай архітэктуры, пабудаваная як трайная арачная зала, што дамінуе над варотамі, з арачным фасадам, перамежнага класічнымі(англ.) бел. калонамі і пілястрамі наверсе

Палацінская капэла ў Аахене(руск.) бел. была пабудавана паміж 792—805 і была натхнёная васьмікутнай юстыніянаўскай царквой Сан-Вітале ў Равене, пабудаванай ў VI стагоддзі, але ў Аахене зроблены высокі манументальны заходні ўваходны комплекс, які цяпер называецца вестверк — rаралінгская інавацыя.

Каралінгскія храмы, як правіла, з’яўляюцца базілікамі, як раннехрысціянскія(руск.) бел. храмы ў Рыме, і звычайна маюць вестверкі, якія, магчыма, сталі папярэднікамі для заходніх фасадаў пазнейшых сярэднявечных сабораў. Арыгінальны вестверк захаваўся сёння ў абацтве Корвей(руск.) бел., пабудаваным у 885 годзе.

Значныя прыклады[правіць | правіць зыходнік]

Значныя каралінгскія архітэктары[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. A Visitor's Guide to Carolingian Germany and the Low Countries. Праверана 6 чэрвеня 2018.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]