Кенітра
| Горад | |||
| Кенітра | |||
|---|---|---|---|
| араб. القنيطرة | |||
|
|||
| 34°15′ пн. ш. 6°35′ з. д.HGЯO | |||
| Краіна |
|
||
| Вобласць | Гарб-Шрарда-Бені-Хсен | ||
| Кіраўнік | Aziz Rabbah[d] | ||
| Гісторыя і геаграфія | |||
| Заснаваны | 1912 | ||
| Ранейшыя назвы | Порт-Ліятэй | ||
| Плошча | 650 км² | ||
| Вышыня цэнтра | 26 м | ||
| Часавы пояс | UTC0 | ||
| Насельніцтва | |||
| Насельніцтва | 850 025 чалавек (2006) | ||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||
| Тэлефонны код | +212-16 | ||
| Паштовы індэкс | 14000 | ||
|
|
|||
| kenitra.net | |||
| Паказаць/схаваць карты | |||
Кені́тра (араб.: القنيطرة, маленькі мост, масток) — горад на паўночным захадзе Марока, порт на рацэ Себу, за 12 км ад узбярэжжа Атлантычнага акіяна і за 40 км на поўнач ад сталіцы Рабата. Адміністрацыйны цэнтр вобласці Гарб-Шрарда-Бені-Хсен.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Да ўсталявання пратэктарата Францыі над Марока на месцы сучаснага горада была толькі крэпасць («касба»). Горад заснаваў Юбер Ліятэй, першы французскі генерал-губернатар, у 1912 з мэтай развіцця гандлю паміж гарадамі атлантычнага ўзбярэжжа краіны і Фесам, Мекнесам, якія знаходзяцца ўсходней. Порт у Кенітры быў адкрыты ў 1913. У 1933 французы далі афіцыйную назву гораду Порт-Ліятэй. Горад быў пераназваны ў Кенітру у 1956, пасля атрымання Марока незалежнасці.
З сямідзесятых гадоў у Кенітры размяшчалася ваенная база, частка тэрыторыі якой займалі амерыканскія ваенныя. У 1991 амерыканцы пакінулі базу ў Кенітры.
Эканоміка
[правіць | правіць зыходнік]Эканоміка Кенітры заснавана на вытворчасці таканіны, цыгарэт, перапрацоўцы рыбы, а таксама на гадоўлі цытрусавых, пшаніцы і гародніны. У Кенітры здабываюць цынк, нафту і прыродны газ. Прадпрыемствы харчовай (галоўным чынам кансервавай, мукамольнай) прамысловасці.
Каледжы і ўніверсітэты
[правіць | правіць зыходнік]- Université Ibn Tofail
- ENCG Kénitra (École Nationale de Commerce et de Gestion de Kénitra)
- HECI Kénitra (Hautes Études Commerciales et Informatiques)
Транспарт
[правіць | правіць зыходнік]У Кенітры дзве чыгуначныя станцыі: Кенітра-Віль і Кенітра-Медзіна. Электрацягнікі кожныя 30 хвілін ідуць на Рабат і Касабланку.
Вядомыя выхадцы і жыхары
[правіць | правіць зыходнік]- Ісмаэль Ферукі — французскі кінарэжысёр і сцэнарыст.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- БЭ ў 18 тамах., Т.8. Мн., 1999, С.229
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Фота базы ВМС ЗША ў Кенитре Архівавана 3 жніўня 2009.
- Гісторыя Порта-Лиотея Архівавана 15 ліпеня 2011.