Леанід Аронавіч Шварцман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Леанід Аронавіч Шварцман
Leonid Shvartsman, June 2011.jpeg
Дата нараджэння 30 жніўня 1920(1920-08-30)
Месца нараджэння
Дата смерці 2 ліпеня 2022(2022-07-02) (101 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Адукацыя
Прафесія мастак-мультыплікатар, кінарэжысёр, рэжысёр, мастак-пастаноўшчык
Кірунак мультыплікацыя
Узнагароды
ордэн Аляксандра Неўскага медаль «За абарону Ленінграда»
Honored Artist of the RSFSR Народны мастак Расійскай Федэрацыі
IMDb ID 0796067
Commons-logo.svg Леанід Аронавіч Шварцман на ВікіСховішчы

Леанід Аронавіч Шварцман (30 жніўня 1920, Мінск — 2 ліпеня 2022) — савецкі і расійскі рэжысёр-мультыплікатар і мастак мультыплікацыйнага кіно. Працаваў пераважна з рэжысёрамі Львом Атаманавым, Раманам Качанавым, Іванам Уфімцавым, Іванам Аксенчуком. Народны мастак Расійскай Федэрацыі (2002). Лаўрэат Прэміі Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі (2017).

Зрабіў вялікі ўклад у развіццё савецкай і расійскай анімацыі. Фільмы, над якімі працаваў мастак, складаюць аснову залатой калекцыі: «Пунсовенькая кветачка», «Залатая антылопа», «Снежная каралева», «Рукавічка», «Кракадзіл Гена», «Чабурашка», «Шапакляк», серыі фільмаў «38 папугаяў» і «Кацяня па імі Гаў».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 30 жніўня 1920 года ў Мінску ў сям’і бухгалтара Арона Нахманавіча Шварцмана, ураджэнца Вільні, і хатняй гаспадыні Рахіль Саламонаўны Шварцман, якая было родам з Мінска. У сям’і гаварылі на ідышы. Акрамя Леаніда, у Шварцманаў былі таксама сын Навум і дачка Эта. Бацька Леаніда Аранавіча памёр ў 1934 годзе, яго збіла машына. Падлеткам пераехаў у Ленінград, дзе ўжо пасялілася яго старэйшая сястра. Маці Леаніда Арановіч (ён перавёз яе туды перад Вялікай Айчыннай вайной[1]) загінула ў 1942 годзе падчас блакады Ленінграда.

У 1945 годзе прыехаў у Маскву, паступіў ва Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя С. А. Герасімава (УДІК).

З 1948 года працаваў на кінастудыі «Саюзмультфільм»[1], у 1951 годзе скончыў УДІК з дыпломам мастака-пастаноўшчыка мультфільмаў, у тым жа годзе працаваў як мастак-пастаноўшчык у суаўтарстве з Аляксандрам Вінакуравым, з 1963 года пачаў працаваць самастойна, а з 1975 — як рэжысёр.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Волонихин И. «Шапокляк — это полный антипод моей тещи» // Огонек. — 2020. — № 30 — 34. — С. 49.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Абрамова Н. Н. Классик по имени Лёля в стране Мультипликации. — М.: Ключ-С, 2010. — 164 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-93136-132-1.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]