Леў Ісаакавіч Хаюцін

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Л. Хаюцін)
Jump to navigation Jump to search
Леў Ісаакавіч Хаюцін
Дата нараджэння: 7 чэрвеня 1947(1947-06-07) (72 гады)
Месца нараджэння:
Альма-матар:
Месца працы:

Леў Ісаакавіч Хаю́цін (7 чэрвеня 1947, Мінск) — беларускі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1970 годзе БПІ. 3 1970 працаваў у інстытуце «Белдзяржпраект» (з 1986 кіраўнік архітэктурна-канструктарскай майстэрні)[1]. З 1973 года член Саюза архітэктараў БССР[2].

У 19922017[2][3] гадах генеральны дырэктар СТАА «Тамбаз». У верасні 2017 года прадаў кампанію, працягнуўшы працаваць там як саветнік дырэктара па пытаннях арганізацыі праектавання і будаўніцтва аб'ектаў[4].

У снежні 2017 года затрыманы. На падставе матэрыялаў праверкі Камітэта дзяржаўнага кантролю і фінансавай міліцыі было высветлена, што Хаюцін парушыў ўстаноўлены парадак выкарыстання грашовых сродкаў, прыцягнутых пасродкам выпуску і рэалізацыі жыллёвых аблігацый, прызначаных для фінансавання будаўніцтва двух жылых дамоў у граніцах вуліц М. БагдановічаАмурскайТургеневаТыражнай і вуліц М. Багдановіча — Корш-Сабліна — Тургенева — Верхняга завулка, выдаткаваў гэтыя сродкі на выкананне абавязацельстваў кампаніі па будаўніцтве іншага жылога дома, а таксама на аплату будаўнічых матэрыялаў і будаўніча-мантажных прац на іншых аб'ектах будаўніцтва. Гэтыя дзеянні нанеслі пакупнікам жыллёвых аблігацый шкоду на суму 21,5 млн рублёў[5].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя работы: комплекс будынкаў інстытутаў Аддзялення грамадскіх навук АН Беларусі і вылічальны цэнтр інстытута матэматыкі АН Беларусі на вуліцах Ф. Скарыны і Сурганава (19781980), будынкі паліклінікі Беларускай чыгункі (1988), Мінскага вытворчага аб’яднання вылічальнай тэхнікі (1991) у Мінску (у сааўтарстве); гасцініц у Брэсце (1990), Маскве (1977); будынак Інстытута фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН БССР у Віцебску (1982); бальніца Беларускай чыгункі ў Брэсце (1990)[1].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жанты, мае двух дачок. Старэйшая пражывае ў Францыі, малодшая — эканаміст, працуе у бацькаўскай кампаніі[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Хаюцін Леў Ісаакавіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.