Мапудунгун
Выгляд
| Мапудунгун | |
|---|---|
| | |
| Саманазва | Mapudungün |
| Краіны | Чылі, Аргенціна |
| Рэгіёны | Анды, Патагонія |
| Агульная колькасць носьбітаў | 152400 |
| Статус | ёсць пагроза знікнення[d] |
| Класіфікацыя | |
| Мапудунгун | |
| Пісьменнасць | лацінскае пісьмо |
| Моўныя коды | |
| ДАСТ 7.75–97 | арн 054 |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | arn |
| ISO 639-3 | arn |
| WALS | map |
| Atlas of the World’s Languages in Danger | 1754 і 626 |
| Ethnologue | arn |
| ELCat | 7849 |
| IETF | arn |
| Glottolog | mapu1245 |
Мапудунгун (саманазва: Mapudungün, літаральна "зямная мова") —– паўднёваамерыканская мова-ізалят, родная мова народа мапучэ. Распаўсюджана ў Чылі (каля 140 000 носьбітаў) і Аргенціне (8 400 носьбітаў).
Падзяляецца на 4 буйныя дыялекты. Паўночны дыялект зніклы. Мае лексічныя запазычанні з кечуа і іспанскай мовы. Першая граматыка была апублікавана езуітамі ў 1606 г. У нашы дні вылучаюць 3 розныя сістэмы пісьма. Навукоўцы карыстаюцца так званай уніфікаванай сістэмай. Ня мае афіцыйнай падтрымкі. Колькасць носьбітаў скарачаецца.