Мошкі

Мошкі
Simulium trifasciatum
Навуковая класіфікацыя
прамежныя рангі Дамен:  Эўкарыёты Царства:  Жывёлы Падцарства:  Эўметазоі Без рангу:  Двухбакова-сіметрычныя Без рангу:  Першаснаротыя Без рангу:  Ecdysozoa Без рангу:  Panarthropoda Тып:  Членістаногія Падтып:  Трахейнадыхальныя Надклас:  Шасціногія Клас:  Насякомыя Падклас:  Крылатыя насякомыя Інфраклас:  Навакрылыя насякомыя Без рангу:  Antliophora Атрад:  Двухкрылыя Падатрад:  Даўгавусыя Інфраатрад:  Culicomorpha Надсямейства:  Chironomoidea Сямейства:  Мошкі
Міжнародная навуковая назва
Simuliidae
Сістэматыка на Віківідах Выявы на Вікісховішчы ITIS   126640 NCBI   7190 EOL   9010 FW   138362

Мошкі (Simuliidae) — сямейства насякомых атраду двухкрылых.

Апісанне

Даўжыня цела 2-7 мм. Ногі кароткія, дужыя. Афарбоўка найчасцей чорная, крылы шырокія, празрыстыя. Ротавыя органы колючага тыпу. Хабаток кароткі. Вусікі 11-членікавыя, кароткія, тоўстыя. Самцы кормяцца сокамі (звычайна нектарам) раслін, самкі многіх відаў — крывасмокі. Яйцы адкладваюць у вадзе на камяні, лісце і іншыя прадметы. Лічынкі і кукалкі развіваюцца ў праточнай вадзе (патрабавальныя да ўзроўню кіслароду), маюць павуцінавыя залозы, сакрэт якіх спрыяе прымацаванню лічынак да субстрату і з’яўляецца матэрыялам для коканаў, у якіх яны акукліваюцца.

Пашырэнне

Больш за 1200 відаў. Пашыраны ўсюды. Сам­кі ак­тыўна або з патокамі паветра раз­лятаюцца на адлегласць ад не­калькіх со­цень мет­раў да 500 км. З камарамі, макрацамі і іншымі насякомымі-крывасмокамі атраду двухкрылых утвараюць гнюс. На Беларусі часцей трапляюцца мошка аздобленая (Odagmia ornata), мошка насатая (Simulium rostratum), мошка паўзучая (Simulium repens) або мошка рачная (Simulium galeratum), мошка тундравая (Schoenbaueria pusilla).

Асаблівасці біялогіі

Даюць да чатырох пакаленняў за год. Актыўныя ў гарачыя сонечныя дні. Некаторыя віды (мошка аздобленая, мошка паўзучая) лезуць у вочы, рот, пранікаюць у дыхальныя шляхі чалавека і жывёл. У сліне насякомых ёсць атрутныя рэчывы. Укусы выклікаюць мясцовыя (папулы, пухліны) і агульныя (ацёкі, гіперэмія, павышэнне тэмпературы) рэакцыі, якія часам пераходзяць у сімуліятаксікоз. Мошкі пераносяць узбуджальнікаў анхацэркозу буйной рагатай жывёлы, тулярэміі, лейкацытозу і гемаспарыдыёзу і інш.

Літаратура

• Мошкі // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 10. — С. 533. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0169-9 (т. 10).
• Трухан М. М. Мошкі // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 3. Катэнарыя — Недайка / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1984. — С. 404. — 588 с., іл. — 10 000 экз.