Мікалай Аляксандравіч Маніс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Аляксандравіч Маніс
Род дзейнасці краязнавец, настаўнік
Дата нараджэння 1912
Месца нараджэння
Дата смерці 18 красавіка 1996(1996-04-18)
Альма-матар
Узнагароды і прэміі

Мікалай Аляксандравіч Маніс (1912, Варшава — 18 красавіка 1996) — беларускі краязнаўца, Заслужаны настаўнік БССР (1966).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства прайшло ў мястэчку Росіца. Вучыўся ў Полацкім педтэхнікуме, Беларускім дзяржаўным універсітэце. Па спецнаборы быў накіраваны ў лётнае вучылішча, якое скончыў у 1937 годзе. З першых дзён вайны — баец знішчальнага атрада, створанага Полацкім райкамам КП(б)Б для барацьбы з нямецкімі дыверсантамі, затым член першай са створаных у Полацку падпольных груп, якой кіраваў былы загадчык раённага аддзела народнай адукацыі камуніст С. В. Сухавей. З кастрычніка 1942 года па снежань 1943 года ваяваў у 3-й Беларускай партызанскай брыгадзе.

У пасляваенны час на партыйнай рабоце, з 1947 года быў дырэктарам СШ № 13 у г. Полацк.

Навуковая дзейнасьць[правіць | правіць зыходнік]

Вёў даследчую работу ў архівах, музеях, бібліятэках, пісаў гісторыю старажытнага Полацка і Полацкага раёна. Ён адзін з аўтараў калектыўнай працы «Полацк», выдадзенай Інстытутам гісторыі АН БССР у 1962 годзе і перавыдадзенай у 1987 годзе. У 1988 годзе выйшла яго кніга «Память о них жива в Белоруссии». Падрыхтаваў шмат матэрыялаў для хронікі «Памяць. Полацкі раён». За краязнаўчую дзейнасць узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР[1][2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Маніс Мікалай Аляксандравіч (1912, Варшава — 1996), краязнаўца, педагог // Півавар, М. В. Краязнаўцы Віцебшчыны другой паловы XX — пачатку XXI ст. / М. В. Півавар. — Мн., 2010. — С.201-202.