Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў
Партрэт
Род дзейнасці:

мовазнавец, аўтар, паэт, драматург, пісьменнік

Дата нараджэння:

25 кастрычніка (5 лістапада) 1733[1][2][3]

Месца нараджэння:

Пераяслаў-Хмяльніцкі, Палтаўская губерня[d], Расійская імперыя[1]

Дата смерці:

27 верасня (9 кастрычніка) 1807[1][2][3] (73 гады)

Месца смерці:

Масква, Расійская імперыя[1][3][4][2]

Месца пахавання:

Данскія могілкі[d]

Жонка:

Elizabeth V. Kheraskov[d]

Месца працы:

Імператарскі Маскоўскі ўніверсітэт[d]

Узнагароды і прэміі:
ордэн Святога Уладзіміра Ордэн Святой Ганны ордэн Святога Уладзіміра 2 ступені Order of Saint Anna, 1st class
Commons-logo.svg Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў на Вікісховішчы

Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў (5 лістапада 1733, Пераяслаў-Хмяльніцкі — 9 кастрычніка 1807) — рускі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Сухапутны шляхецкі корпус у Пецярбургу (1751). У 1763—1802 (з перапынкамі) дырэктар, потым куратар Маскоўскага ўніверсітэта. У творчасці Хераскава — буйнейшага прадстаўніка расійскага класіцызму — абазначыўся рух да сентыменталізму. Эпічная паэма «Расіяда» (1779) — пра заваяванне Іванам IV Казанскага ханства. Лірыка Хераскава разнастайная па жанрах, медытатыўная, прапаведае ўмеранасць, ціхае жыццё на прыродзе. Аўтар філасофска-павучальных раманаў «Нума Памплій, або Працвітаючы Рым» (1768), «Кадм і Гармонія» (1786), трагедыі «Венецыянская манахіня» (1758), камедыі «Ненавіснік» (1779), паэм «Храм Славы» (1761), «Сусвет» (1790) і «Пілігрымы» (1795).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 (not translated to be) Херасков Масква: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 8.
  2. 2,0 2,1 2,2 Херасков, Михаил Матвеевич // Русский биографический словарь / под ред. А. А. ПоловцовСПб.: 1901. — Т. 21. — С. 309–318.
  3. 3,0 3,1 3,2 Н. К—ка Херасков, Михаил Матвеевич // Энциклопедический словарь СПб.: Брокгауз—Ефрон, 1903. — Т. XXXVII. — С. 156–157.
  4. Херасков Михаил Матвеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2003. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0279-2.