Пабурэнне лубіну

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Пабурэнне лубіну[1] — хвароба лубіну, выкліканая вірусам агурочнай мазаікі.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Пашкоджвае лубіны жоўты (Lupinus luteus), вузкалісты (Lupinus angustifolius) і белы (Lupinus albus). Крыніцай інфекцыі з'яўляюцца заражанае насенне лубіну, розныя віды культурных раслін ці пустазелля[1].

Сімптомы[правіць | правіць зыходнік]

Хвароба найбольш ярка праяўляецца ў фазе цвіцення лубіну. Пашкоджаныя расліны адстаюць у росце, робяцца шклопадобна-бледнымі і вельмі кволымі, цэнтральны кветанос кручкападобна выгінаецца, на сцябле з'яўляюцца бурыя некратычныя палосы[1].

Шкоднасць[правіць | правіць зыходнік]

Расліны, заражаныя да фазы бутанізацыі, гінуць, пры больш познім заражэнні ўраджай зніжаецца амаль на 90%.

Меры барацьбы[правіць | правіць зыходнік]

Меры барацьбы такія ж, як і з вузкалістасцю лубіну[1]. Асноўныя мерапрыемствы складаюцца ў раннім пасеве здаровага насення і прасторавай ізаляцыі ад шматгадовых бабовых раслін, знішчэнне пустазелля — рэзерватараў віруса[1]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Вірусныя хваробы раслін // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 1. Ааліты — Гасцінец / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1983. — 575 с., іл. — 10 000 экз.. — С. 461