Палада

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рымская копія грэчаскай статуі («Палада Джусцініяні»)

Пала́да (стар.-грэч.: Παλλάς) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі — малочная сястра Афіны, дачка Трытона, унучка тытана Акіяна, якая была выпадкова забіта Афінай яшчэ ў дзяцінстве. Паводле адной з легенд, яе імя паслужыла крыніцай эпітэта Афіны Палады.

Паводле іншых вытлумачэнняў, эпітэт паходзіць ад выраза палейн то доры («кідаць дзіду») ці ад вострава Палены[1]; або ад біцця (палейн) сэрца старэйшага Дыяніса, якое яна выкрала[2].

Часцей выкарыстоўваецца як абазначэнне багіні Афіны[3]. Гл. Афіна. Гай Палады была ў феакаў[4].

Выява ў вобразе Палады — выява ва ўзбраенні. Ад імя Палады паходзіць слова «паладый» (драўляная статуэтка багіні, якая валодала цудатворным сілай). Горад, які меў паладый, знаходзіўся пад заступніцтвам багіні. Пра паладый, які захоўваўся ў Троі, хадзіла легенда, паводле якой ён зваліўся з неба. Пасля Траянскай вайны Эней прывёз яго ў Рым, і з тых часоў паладый захоўваўся ў храме Весты.

Імем Палады названы астэроід Палада.

Зноскі

  1. Першы Ватыканскі міфаграф II 22, 5
  2. Орфіка, фр.35 Керн; Прокл. Гімны VII 11
  3. Гамер. Іліяда I 221
  4. Гамер. Адысея VI 321

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]