Парэчкі залацістыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Парэчкі залацістыя
Ribes aureum - Botanischer Garten, Frankfurt am Main - DSC02565.JPG
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Ribes aureum Pursh

Сінонімы
Ribes odoratum
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  24452
NCBI  23283
EOL  583174
GRIN  t:31779
IPNI  792574-1
TPL  kew-2426191

Парэ́чкі залацістыя, Парэчкі залатыя[3] (Ribes aureum) — від раслін сямейства агрэставых.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Парэчкі залацістыя — прамастаячая куставая расліна 180—270 см вышынёй.

Кветкі і лісце парэчак залацістай

Лісце — супраціўнае, трохлопасцевае. Лопасці закругленыя, жылкаванне пальчастае. Можа дасягаць 5 см у шырыню, чаранок прыкладна такой жа даўжыні, што і ліставая пласцінка.

Ад 5 да 15 кветак сабраны ў гронку каля 8 см даўжынёй, заўсёды маюць прылісткі, на якіх знаходзяцца валасінкі і залозы. Тонкія жоўтыя кветкі без паху, маюць 5 завостраных чашалісцікаў і 5 жоўтых пялёсткаў, якія з узростам набываюць чырвонага колеру.

Плод — круглая аранжавая або жоўтая валасістая ягада каля 0,5 см у дыяметры.

Распаўсюджанне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Радзіма віду — Паўночная Амерыка, дзе ён цвіце з лютага па красавік.

Можа выкарыстоўвацца як дэкаратыўная расліна.

Таксанамія[правіць | правіць зыходнік]

Від Парэчкі залацістыя ўваходзіць у род Парэчкі (Ribes) сямейства Агрэставыя (Grossulariaceae) парадку Каменяломнікакветныя (Saxifragales).


  яшчэ 14 сямействаў
(па Сістэме APG III)
 
     
  парадак Каменяломнікакветныя     від Парэчкі залацістыя
         
  аддзел Кветкавыя, ці Пакрытанасенныя     семейство Агрэставыя   род
Парэчкі
   
           
  яшчэ 58 парадкаў кветкавых раслін
(па Сістэме APG III)
  яшчэ каля 150 відаў
   

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 111. — 160 с. — 2 350 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]