Ронда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Ронда (італ.: rondo[1]) — музычная форма, заснаваная на шматразовым чаргаванні галоўнай тэмы (рэфрэна) з эпізодамі. Рэфрэн праводзіцца ў асноўная танальнасці, эпізоды — у пабочных.

Паходзіць ад народных карагодных песень. Шырока прадстаўлена ў музыцы французскіх клавесіністаў 17-18 стагоддзяў. У класічнай музыцы выкрыштылізавалася ронда 5-часткавай структуры (з 2 эпізодамі) з больш развітой галоўнай тэмай. Венскія класікі выпрацавалі вышэйшую форму ронда (традыцыйная назва — ронда-саната), дзе асноўны прынцып рандальнасці спалучаецца з рысамі складанай трохчасткавай і санатнай форм. У форме ронда пішуцца інструментальныя п'есы, часам санатна-сімфанічных і сюітных цыклаў, радзей рамансы, оперныя арыі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Слоўнік іншамоўных слоў : у 2 т. / А. М. Булыка. — Мінск : БелЭн, 1999.  — Т. 2 : М-Я. — 1999. — 736 с. — ISBN 985-11-0153-2, С.295