Руска-турэцкая вайна (1735—1739)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Руска-турэцкая вайна 1735—1739
Асноўны канфлікт: Руска-турэцкія войны, руска-крымскія войны
Siege of Azov (1736).jpg
Дата 17351739
Месца Крым, Боснія, Сербія
Вынік Бялградскі мірны дагавор
Змены тэрыторыі Азова і Запарожжа вернуты Расіі
Праціўнікі
Сцяг Расіі Расійская імперыя
Flag of the Cossack Hetmanat.svg Гетманшчына
Banner of the Holy Roman Emperor without haloes (1400-1806).svg Аўстрыя
Fictitious Ottoman flag 2.svg Асманская імперыя

Flag of the Crimean Tatar people.svg Крымскае ханства

Камандуючыя
Сцяг Расіі Б. К. Мініх
Сцяг Расіі П. П. Ласі
Fictitious Ottoman flag 2.svg Каплан Гірай

Fictitious Ottoman flag 2.svg Махмуд I
Flag of the Crimean Tatar people.svg Менглі II Гірай
Fictitious Ottoman flag 2.svg Велі-паша

Сілы бакоў
Сцяг Расіі 80 000[1]
Flag of the Cossack Hetmanat.svg ?
Banner of the Holy Roman Emperor without haloes (1400-1806).svg ?
Fictitious Ottoman flag 2.svg ?

Flag of the Crimean Tatar people.svg ?

Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Руска-турэцкая вайна (17351739) — вайна паміж саюзнымі Расіяй і Аўстрыяй (з 1737), з аднаго боку, і Турцыяй, з другога.

Расія ў гэтай вайне ставіла задачамі падпарадкаванне крымскіх татараў і атрыманне выхаду да Чорнага мора. Вайна не мела вырашальных вынікаў, і скончылася падпісаннем Бялградскага дагавора (1739).[2]

У ходзе вайны расійская армія штурмам авалодала Перакопам і Азовам, фарсіравала Сіваш і Чангарскія пераправы і захапіла сталіцу Бахчысарай, сталіцу Крымскага ханства (1736); у 1737 рас. армія ўвайшла ў Крым праз Арабацкую Стрэлку. Абодва разы рас. армія была вымушана пакінуць Крым з-за эпідэмій і нястачы харчу. З 1737 на баку Расіі выступіла Аўстрыя. Расійская армія разграміла войска крымскага хана ў Салгірскай бітве і турэцкую армію ў Ставучанскай бітве, заняла Хоцін і Ясы (1739).[2]

Зноскі

  1. История русской армии. М.: ЭКСМО, 2007. С. 88
  2. 2,0 2,1 ВЭС-83. С.64?.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Военный энциклопедический словарь, 1983. — 863 с. : 30 л. ил.