Сяргей Васілевіч Макараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Сяргей Макараў
Sergei Makarov 2016.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Сяргей Васілевіч Макараў
Нарадзіўся 3 кастрычніка 1996(1996-10-03)[1] (23 гады)
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расія
Рост 173 см
Вага 75 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Расія Ротар
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
Расія СКА-Энергія (Хабараўск)
Клубная кар’ера*
2013 — 2017 Расія Лакаматыў (Масква) 0 (0)
2016 — 2017   Беларусь Мінск 43 (2)
2017 — 2018 Рэспубліка Кіпр Анартосіс (Фамагуста) 0 (0)
2018 Расія СКА-Хабараўск 3 (0)
2019 Беларусь Іслач (Мінскі раён) 28 (1)
2020 — Расія Ротар (Валгаград)
Нацыянальная зборная**
2012 — 2013 Расія Расія (да 17) 19 (0)
2014 — 2015 Расія Расія (да 19) 11 (1)
2015 — 2016 Расія Расія (да 21) 15 (0)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 3 снежня 2019.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 19 сакавіка 2017.

Сяргей Макараў (нар. 3 кастрычніка 1996, Някрасаўка, Хабараўскі край) — расійскі футбаліст, паўабаронца валгаградскага «Ротара».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаў займацца футболам у родным сяле Някрасаўка, пазней трапіў у структуру хабараўскай «СКА-Энергіі». У 2009 годзе быў заўважаны селекцыянерамі маскоўскага «Лакаматыва» і запрошаны ў каманду. З 2013 года пачаў прыцягвацца да моладзевага складу «чыгуначнікаў». Пазней стаў часам трапляць у заяўку асноўнай каманды, але так і не дэбютаваў за яе.

У лютым 2016 года быў аддадзены ў арэнду беларускаму клубу «Мінск»[2]. Замацаваўся ў якасці асноўнага апорнага паўабаронцы, прыняў удзел ва ўсіх 30 матчах чэмпіянату Беларусі 2016 і дапамог «Мінску» заняць высокае чацвёртае месца. Па заканчэнні сезона ў лістападзе 2016 года вярнуўся ў «Лакаматыў»[3]. Аднак, не маючы магчымасці прабіцца ў аснову маскоўскага клуба, у лютым 2017 года зноў на правах арэнды далучыўся да «Мінска»[4]. У складзе «Мінска» працягваў быць іграком асновы. У чэрвені 2017 года пакінуў беларускі клуб[5].

У жніўні 2017 года пасля прагляду стаў іграком кіпрскага «Анартосіса». Аднак, за асноўную каманду не правёў ніводнага матча, гуляў толькі за моладзевы склад. У студзені 2018 года вярнуўся ў Расію, стаўшы іграком клуба «СКА-Хабараўск». Па заканчэнні сезона 2017/18, па выніках якога хабараўскі клуб страціў месца ў Прэм’ер-лізе, пакінуў клуб.

У студзені 2019 года, пасля паловы сезона без каманды, падпісаў кантракт з беларускім клубам «Іслач»[6]. У складзе беларускай каманды стаў адным з асноўных ігракоў. У снежні 2019 года пакінуў «Іслач» і стаў іграком валгаградскага «Ротара»[7].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

З 2011 пачаў выступаць за юнацкую зборную Расіі, складзеную з ігракоў 1996 года нараджэння. Дапамог ёй прайсці ў фінальны турнір чэмпіянату Еўропы 2013, дзе адгуляў без замен усе матчы. У фінальным матчы супраць зборнай Італіі (0:0) забіў вырашальны гол у серыі пенальці (5:4), які прынёс расійскай зборнай перамогу на юнацкім чэмпіянаце Еўропы.

Пазней выступаў за юніёрскую зборную, з якой заваяваў срэбраныя медалі чэмпіянату Еўропы. У 2015—2016 гадах — ігрок моладзевай зборнай Расіі.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

  • 01Чэмпіён Пераможца юнацкага чэмпіянату Еўропы: 2013
  • 02Сярэбраны прызёр Срэбраны прызёр юніёрскага чэмпіянату Еўропы: 2015

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]