Ся Гуй

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ся Гуй. Далёкі краявід

Ся Гуй (кіт.: 夏圭, каля 1195 — 1224) — кітайскі мастак дынастыі Сун, манах школы чань. Нарадзіўся ў правінцыі Чжэцзян. Складаўся ў акадэміі жывапісу ў Ханчжоу пры імператары Нін-цзуне. Як і яго сучаснік Ма Юань, парваў з арнаментальным стылем прыдворнага жывапісу, звярнуўся да больш лаканічнай, простай і эмацыйнай манеры мастакоў эпохі Тан. У пейзажах аддаваў перавагу асіметрычным кампазіцыям, скасаванню дэталяў, клапатліваму стану прыроды.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Виноградова Н. А. Китайская пейзажная живопись. М.: Искусство, 1972, с.109-112.