Уладзімір Аляксандравіч Шыпіла
| Уладзімір Аляксандравіч Шыпіла | |
|---|---|
| Дата нараджэння | 1988 |
| Месца нараджэння | |
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | гісторык, антраполаг |
| Месца працы | |
| Альма-матар | |
Уладзімір Аляксандравіч Шыпіла (нар. 1988, Наваполацк, Віцебская вобласць) — беларускі гісторык, гістарычны антраполаг, паэт.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Сын паэтаў Аляксандра і Людмілы Шыпілаў, сястра Наталля таксама паэтка і спявачка.
Вершы Уладзіміра Шыпілы публікуюць у «Дзеяслове»[1], дэбютаваў вершамі ў друку ў 2013 годзе таксама ў «Дзеяслове»[2]. У 2014—2015 гадах паэт напаткаў творчы крызіс. Удзельнік імпрэз мясцовых літаратурных суполак.[3] Тэксты Шыпілы публікуе беластоцкая «Ніва»[4].
Скончыў гістарычны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта, магістратуру, аспірантуру. Вучыўся ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі, потым малодшы навуковы супрацоўнік (2016[3]), навуковы супрацоўнік аддзела антрапалогіі Інстытута гісторыі. Займаецца гістарычнай фізічнай антрапалогіяй.[5]
У 2017 годзе далучыўся да акцыі ў абарону Курапат ад забудовы ў ахоўнай зоне мемарыяльнага комплексу.[5]
У 2020 годзе, 13 кастрычніка, разам з іншымі навукоўцамі ў абедзенны перапынак удзельнічаў у мірнай акцыі на цэнтральным ганку Акадэміі навук, трымаў у руках аркуш з цытатамі антыбелалерускага артыкула кіраўнікоў НАН Беларусі — акадэмікаў Кавалені і Гусакова[6]. Схоплены АМАПам, адбыў 7 сутак зняволення на Акрэсціна і ў Жодзіне[7]. Пасля гэтага звольнены з 1 студзеня 2021 года з Інстытута гісторыі НАН Беларусі[5][8]. У падтрымку Шыпілы і яшчэ некалькіх звольненых калег больш за 800 беларускіх навукоўцаў падпісалі Зварот супраць рэпрэсій. Таксама ў падтрымку Шыпілы падпісалі зварот польскія навукоўцы[5].
З лютага 2021 года жыве ў Польшчы.[5]
У 2021 годзе — стыпендыят Інстытута гісторыі Польскай акадэміі навук і Нямецкага гістарычнага інстытута ў Варшаве.[9][10][11]
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Уладзімір Шыпіла. Ці вернуцца ўражанні былыя?.. Вершы // Дзеяслоў № 112, 2021. — С. 170.
- ↑ Уладзімір Шыпіла Тэрмінал твайго пачуцця // Дзеяслоў № 63, 2013. — С. 211—214.
- ↑ а б «Няспынная малітва за Беларусь» — знаёмімся з удзельнікамі ініцыятывы(нявызн.). old.catholic.by. Праверана 25 кастрычніка 2024.
- ↑ Уладзімір Шыпіла Водгук на кнігу Вітаўта Мартыненкі «Прадмовы й Пасьляслоўі» // Ніва № 47 (3471), 20 лістапада 2022.
- ↑ а б в г д Класкоўская, Вольга. Уладзімір Шыпіла: Фізічная антрапалогія ў Беларусі ў занядбанні і з’яўляецца філіялам расійскай . Новы Час (26 лютага 2024). Праверана 24 кастрычніка 2024.
- ↑ Академия Наук вышла на «сидячий» протест в Минске (руск.). charter97.org. Архівавана з першакрыніцы 29 чэрвеня 2025. Праверана 29 чэрвеня 2025.
- ↑ Свабода, Радыё. Пасьля сядзячага пратэсту на прыступках Акадэміі навук затрымалі антраполяга . Радыё Свабода (13 кастрычніка 2020). Архівавана з першакрыніцы 29 чэрвеня 2025. Праверана 29 чэрвеня 2025.
- ↑ Яшчэ аднаму супрацоўніку Інстытута гісторыі не падоўжылі кантракт(нявызн.). БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ (25 лістапада 2020). Праверана 24 кастрычніка 2024.
- ↑ Ćwiklińska, Monika. Stypendia dla środowiska akademickiego z Białorusi(нявызн.). Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN - Instytut Historii PAN (5 лютага 2021). Праверана 16 студзеня 2026.
- ↑ Stypendia dla białoruskich naukowców od Instytutu Historii PAN i Niemieckiego Instytutu Historycznego (польск.). Nauka w Polsce. Праверана 16 студзеня 2026.
- ↑ Stypendia dla białoruskich naukowców od Instytutu Historii PAN i Niemieckiego Instytutu Historycznego (польск.). wnp.pl (4 лютага 2021). Праверана 16 студзеня 2026.