Франц Казіміравіч Баркоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Франц Казіміравіч Баркоўскі
Borkovskijfk.jpeg
падпалкоўнік Франц Казіміравіч Баркоўскі
Дата нараджэння 1805(1805)
Месца нараджэння Беласток
Дата смерці невядома
Прыналежнасць Сцяг Расіі Расія
Род войскаў кавалерыя
Званне падпалкоўнік
Часць Ніжагародскі драгунскі полк
Камандаваў Q4453253?
Бітвы/войны Руска-турэцкая вайна 1828—1829, Каўказская вайна, Крымская вайна
Узнагароды і прэміі Ордэн Святога Георгія 4-й ст. (1854).

Францішак (Франц) Казімеравіч Баркоўскі (1805, Беласток, — ?) — польскі вальнадумец, выгнаннік, ваенны.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Беластоцкай гімназіі. Быў членам таемнага таварыства «Згодныя браты» (1821), «Заране» (1821—1825), «Ваенныя сябры» (1825—1826) У ліпені 1826 г. быў арыштаваны і ўтрымоўваўся ў Беластоку, а затым у Вільні па справе пра таемныя таварыствы сярод навучэнцаў сярэдніх навучальных устаноў Віленскай навучальнай акругі. 9 кастрычніка 1827 г. па канфірмацыі вялікага князя Канстанціна Паўлавіча зняволены ў крэпасць на 4 месяцы, а затым, 16 сакавіка 1828 г., аддадзены ў салдаты на Каўказ, у Ніжагародскі драгунскі полк. У шэрагах палка браў удзел у руска-турэцкай вайне 1828—1829 гг., па заканчэнні якой служыў на Каўказе і неаднаразова браў удзел у паходах супраць горцаў. У 1834 г. яму нададзены чын унтэр-афіцэра, а ў 1835 г. прапаршчыка. У 1853 г. у Крымскую вайну камандаваў 1-м дывізіёнам Ніжагародскага палка і вызначыўся ў бітве з туркамі на Башкадыкларскіх вышынях, за што быў узнагароджаны 6 лютага 1854 г. ордэнам Св. Георгія 4-й ступені за № 9287.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Швед В. В. «Ваенныя сябры». // Энцыклапедыя Гісторыі Беларусі ў 6 тамах. Т. 2. Мінск. 1994. С. 185.
  • Швед В. «Заране». // Энцыклапедыя Гісторыі Беларусі ў 6 тамах. Т. 3. Мінск. 1996. С. 407.