Перайсці да зместу

Хрушчыкі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Хрушчыкі

Popillia japonica
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Rutelinae MacLeay, 1819

Трыбы:

Сістэматыка
на Віківідах

Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  678509
NCBI  7062
FW  70052

Хру́шчыкі (Rutelinae) — падсямейства жукоў з сямейства пласцініставусых.

Даўжыня да 15 мм. Цела бурае, зялёнае, сіняе, чорнае, з металічным бляскам. Вусікі 9-членікавыя, з кароткай булавой. Галёнкі задніх ног са шпорамі. Кіпцюркі лапак неаднолькавай велічыні.

Лічынкі С-падобныя, мяккія, складкаватыя, белавата-крэмавыя, укрыты рэдкімі вапаскамі, на брушку рады шыпікаў. Дарослыя пашкоджваюць лісце і кветкі, няспелае збожжа; некаторыя не кормяцца. Лічынкі развіваюцца ў глебе, шкодзяць падземным часткам раслін. Цыкл развіцця 1—2 гады.

Арэал і экалогія

[правіць | правіць зыходнік]

Больш за 3 тыс. відаў. Пашыраны паўсюдна, акрамя Антарктыды. У Еўропе найбольш трапляецца кузька збожжавы — шкоднік збожжавых культур, на Беларусі хрушчык лугавы, або кузька зялёны (Anomala dubia), хрушчык садовы (Phyllopertha horticola), хрушч палявы, або прыгажун (Chaetopteroplia segetum, ці Anisoplia segetum) і кузька-крыжаносец (Anisoplia agricola).

  • Петрыкаў А. М. Хру́шчыкі // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 17. — С. 66. — 512 с. 10 000 экз. ISBN 985-11-0035-8. ISBN 985-11-0279-2 (т. 17).
  • Александровіч А. Р. Хру́шчыкі // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1986. — С. 262—263.  583 с., іл. 10 000 экз.