Чарніла

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Рознакаляровыя чарнілы і ручка з устаўным пяром
Гелевыя чарніла

Чарніла — вадкі фарбавальнік, прыдатны для пісьма і/ці стварэнні якіх-небудзь выяў з дапамогай пісчых інструментаў і штампаў.

Доўгі час (з найстаражытных часоў да сярэдзіны XIX стагоддзя) чарнілы былі асобным[1] ад пісчага інструмента матэрыялам для пісьма — яны захоўваліся ў спецыяльнай ёмістасці, чарніліцы, куды той, хто пісаў мачаў кончык пяра ці расшчэпленай трысціны.

У наш час з чарніламі часцей за ўсё сутыкаюцца пры працы з пячаткамі і штампамі, механічнымі самапісцамі, пры пісьме аўтаручкамі. Асобна варта згадаць выяўленчае мастацтва і дызайнерскія працы, дзе чарнілы могуць выкарыстоўвацца для шматлікіх тэхнік рысунку і адціскання штампаў.

Да нашага часу таксама выкарыстоўваюцца пры афармленні асабліва важных дакументаў, напрыклад, у органах улады і ў натарыяце, чарнілы для пісьма пяром, прыгатаваныя па адмысловых рэцэптурах.

У беларускай мове слова чарніла паходзіць ад слова чорны (як і ў шэрагу іншых моў: грэч.: Μελάνη, фінск.: musta, шведск.: bläck), але гэта слова вельмі рана падверглася дээтымалагізацыі: з глыбокай старажытнасці вядомы чарнілы розных колераў.

Зноскі

  1. строга кажучы, ужо ў старажытным Егіпце існавалі правобразы сучасных аўтаручак, якія ўключалі ў сябе металічны трубчасты рэзервуар для чарнілаў і расшчэпленую трысціну замест пяра, аднак, тады гаворка ішла толькі пра адзінкавыя, «падарункавыя» экзэмпляры.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]