Чырвоная сялёдка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
«Эцюд у барвовых тонах»: Шэрлак Холмс разглядае вуліку, якая была пакінута наўмысна - тое ж чырвоная сялёдка

Чырвоная сялёдка (англ.: Red herring) — тактыка ў спрэчцы, пры якой увага падманутага звяртаецца на нейкую з’яву, якая не мае дачынення да спрэчкі.[1] Чырвонай сялёдкай могуць быць як лагічныя памылкі, так і формы маўлення, якія блытаюць падманутага суразмоўніка. Чырвоныя сялёдкі могуць ужывацца наўмысна ў літаратуры, напрыклад у дэтэктывах, каб адгарнуць увагу чытача ад падзеяў, якія могуць намякнуць на разгадку, але чырвоныя сялёдкі так жа сама ўжываюцца ў палітыцы, каб адгарнуць увагу людзей ад пэўнае праблемы. Так жа сама чырвоныя сялёдкі могуць ужывацца ненаўмысна.

Тэрмін гэты трапіў ва ўжытак у 1807 годзе дзякуючы палемісту Уільяму Кобету, які расказаў гісторыю аб тых, як заблытаў паляўнічых сабак пахам вэнджанай сялёдкі і тыя згубілі след краляці.

Зноскі

  1. Oxford English Dictionary. red herring, n. Third edition, September 2009
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.