Шчадрын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Шчадрын
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2334
Аўтамабільны код
3
Шчадрын на карце Беларусі ±
Шчадрын (Беларусь)
Шчадрын
Шчадрын (Гомельская вобласць)
Шчадрын

Шчадры́н[1] (трансліт.: Ščadryn, руск.: Щедрин) — аграгарадок у Беларусі, у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Шчадрынскага сельсавета.

Знаходзіцца за 48 км у напрамку на захад ад горада Жлобін, за 131 км ад Гомеля[2]. Праз аграгарадок пралягае аўтамабільная дарога Р90[3].

Радзіма савецкага вучонага Л. С. Сыркіна.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1897 год — 4022 жыхары, 429 двароў[2].
  • 1959 год — 791 жыхар[2].
  • 2003 год — 781 жыхар, 302 двары[2].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вядома з XVIII ст. як вёска ў Бабруйскім павеце Менскага ваяводства. З 1793 г. у складзе Расійскай імперыі. З 1890 г. сяло ў Стэпскай воласці Бабруйскага павета. У 1924—1930 гг. цэнтр сельсавета ў Парыцкім раёне Бабруйскай акругі, з 1938 г. — Палескай вобласці. З 1935 г. Шчадрын мае статус мястэчка, з 1938 года — зноў вёска.

У час Вялікай Айчыннай вайны ў 1941—1943 гг. у вёсцы дзейнічала камсамольска-маладзёжнае падполле. 8 сакавіка 1942 г. акупанты загубілі 1200 жыхароў[2]. У часы акупацыі працавала каталіцкая капліца, але пасля вайны была зачынена савецкімі ўладамі[4]. Рэшткі алтара капліцы былі перададзены касцёлу ў 1991 годзе.

З 1954 года Шчадрын — цэнтр сельсавета ў Парыцкім раёне, з 1961 года ў Светлагорскім раёне, з 1962 г. у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці.

Памятныя мясціны[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 17: Хвінявічы — Шчытні.
  3. Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Гомельская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2011. — С. 7. — 68 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-107-5.(руск.) 
  4. Васькоў, Уладзімір. «Католікі на абшарах Панізоўя і Севершчыны.» Гісторыя Гомельскага дэканата. Мінск (2011).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]